Bladeren
Dictaten dogmatiek. Locus de Salute, Ecclesia, Sacramentis - pagina 258
college-dictaat van een der studenten, niet in den handel
:
LOCUS DÉ ECCLESSIA.
78
Toen op deze wijze
in
Byzantium de kerk
haar macht inboette,
al
redding aangebracht door Rome. Gewoonlijk beschouwt
Rome
Rome
waardeerend genoeg.
niet
toch,
de kerk geweest, die de orthodoxie gered
is
zuiver
de
in
tegenover
was
het,
Caesaropapisme.
De
en
leer
het
Westersche kerk
zij
dan ook ten
liep
die
nl.
men
Geen enkele kerk was zoo
de vrijheid der kerk behouden heeft
heele
strijd
slotte uit
tusschen
de Oostersche en
op de vraag omtrent het Caesaro-
Rome wilde een wereldkerk, onafhankelijk van het Rome deed hiermede een heerlijke daad. Wel ging de mis
daarna niet te
haar eigen formatie, maar
in
de
de plaatselijke kerk van Rome,
heeft.
papisme. heid.
is
het optreden van
heeft hiermee
dit
leven der over-
kerk van
Rome
op het oogenblik
maken.
Wanneer we nu
letten
op de beteekenis der reformatie, dan moet erkend,
dat de kerk-reformatie gedeeltelijk een gelukkige en kige
greep
daan
moet
van
zijn
alle hiërarchie,
een eigen formatie moet hebben en haar
moet ontvangen van haar koning
regiment
gedeeltelijk een ongeluk-
Gelukkig, voorzoover werd gepredikt, dat de kerkstaat ont-
was.
den hemel.
in
Ongelukkig, voor-
waar de reformatie ingang vond, het Byzantijnsche Caesaropapisme weer binnendrong. Het sterkst werd dit gezien in Engeland onder Hendrik VIII. Ten deele zag men het ook in de Luthersche zoover
een groot
in
deel
der
landen,
waar de vorst summus episcopus werd, en de ellendige regel gold „cujus regio, ejus religio." Bovendien openbaarde het zich onder dat deel der
landen,
Gereformeerden, die de Erastiaansche of Arminiaansche
der
partij
van Oldenbarneveldt wilde ook
ren.
Het
eenigen
is
zijn,
komen.
nu
in
afliepen.
De
de onvergankelijke roem van Calvijn, dat de Calvinisten de
die de zelfstandige formatie
hebben weten
Hiernaast loopen de veelszins nobele
die niet het
lijn
ons land het Caesaropapisme invoe-
tot
haar recht te doen
mannen onder de Anabaptisten,
Caesaropapisme wilden, maar een
repetitie
van het leven
in Israël,
een nieuw Godsrijk op aarde. In
die
worsteling
bleef
men, totdat met de Revolutie het collegiale begrip
van kerkrecht opkwam. Dit erkent de kerk als
niet als
een schepping Gods, maar
een onder de hoogheid van den staat geformeerde particuliere vereeniging. bleef nog de kerk als schepping Gods erkennen, ook Rome en de Lutherschen, maar nu zag men de kerk opkomen
Het Caesaropapisme
deden
den menschelijken toestand,
waarbij
wil.
de
In
staat
ons land en elders tegelijk
de
tevens de kerk innerlijk bedierf. Denken
Vandaar dat
er
kwam
dit uit
daardoor een kerkelijke
rol
speelde van het Byzantinisme, en
we
slechts aan de jaren 1816 en 1852.
geen andere formatie mogelijk
is,
dan zich
te
organiseeren
in
eigen zelfstandige kringen, en zich te isoleeren, zoowel van het staatsgezag als
van het nationale leven, en alzoo
te bestrijden
den leugen van de volks-kerk.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Printen
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1910
Abraham Kuyper Collection | 728 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1910
Abraham Kuyper Collection | 728 Pagina's
