Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 123

§ maar juist ons

leven,

zondigen toestand

NOTIONES FALSAE.

4.

;

ervaart er

eene zweer aan de hand

ons

zal

bijv.

gewaarwording van God geven. Zoo zijn er ook vele het leven van onzen geest,- die buiten God om gaan. Men kan dagen

dingen

in

achtereen

dogmatiek

de

in

en

zelfs

God

zonder eenig gewaarwording van

dan gevoelen

komen, afgeleide

het

wij

meer merken

niet

aanbidding,

den locus de Deo

in ;

Maar

bijvoorbeeld

oogenblikken

in

van

ik aan, en niet slechts

beantwoorden

hij

aan

ik.

In

zich ontdekt

als

ons

de gradatie

van

ons

ernst

en

grijpt die over-

eene kwaliteit.

Die onbekende die ons dus aangrijpt, kan niet behooren daar

divinitatis

heiligen

doen der levenskeuze, dan

het

weldigende macht rechtstreeks ons

scala,

zitten studeeren,

op den sensus

tusschen het oorspronkelijke en het

verschil

maar

;

bij

als wij

aanpakking daarvan op ons

wij onmiddelijk de

kunnen

conscientie

der

onzen

in

onmiddelijke

geene

de

Ons lichaam toch

aangrijpt.

ik

heel weinig van

al

105

tot de lagere gradus

aangrijpend, maar moet minstens

ik

kan

Hij

ik.

niet

behooren

tot

de

wisselende dingen, noch tot de anorganische of organische natuur, veel minder

kan

eene x

hij

door een

ik

Neen maar de sensus divinitatis is de aangrijping van ons Verder kunnen wij thans niet komen. Straks, bij de

zijn.

ander

ik.

hooger leven heeft dan het onze.

leer der Triniteit, zal blijken, dat dit ik veel

Maar

het

in

komen

tatis,

waar we thans

stadium,

wij tot de belijdenis

uitgaande van den sensus divini-

zijn,

van een

dat tegen ons ik overslaat.

ik,

menschen bestaan, kunnen door geene lagere wezens gekend worden. De dieren kunnen zeer zeker iets van ons kennen zij kunnen Wij, zooals wij

b.

als

;

ons

bloed

kunnen

ze

ons

tot

niet

doordringen

's

menschen

eene heel andere ervaring.

een

doordringenden blik

dan

kan

is

is

wil.

Hebben

Maar

wij te

bij

naaste

Dan

ons Bij

en

wijze,

sensus

in

staat,

om

ons

ik

aan

den

sensus

bij,

is,

te

ons

divinitatis

rondom ons

maar

tot

van

is er

doen met iemand, die ons langer kent,

soms

is

en wijzen zin bezit,

tot in het

bijna

centrum van ons

in

ons eigen

ik

doen. Zijn

ik,

ik

leeft,

omdat

des

te

meer

is

onze

is,

kan zóo

op zekere hoogte, kent en

verstaat.

ik,

altijd tot

inwoont. Hoe machtiger dat

het een ik

nu ontwaren wij niet alleen, dat er eene macht wij

ervaren

er

onmiddelijk, op doordringende

dat wij van binnen bespied en gekend worden. En dat gevoel

divinitatis,

eenige

staat er een ander ik tegenover het onze, en soms

van onzen naaste

ik indringen, dat het

komen

mensch tegenover mensch

psychologisch gevormd

heeft,

onzen

maar

bijna uitsluitend zekere somatische

ontwikkeld, met hoeveel meer bewustheid dat

naaste

in

van

ik

het, of het ik

ik is

in

het

wezen doordringen.

eigen

Het

ik.

die eene zekere somatische kennis vergunt en doet

gewaarwording van

etc,,

een hoogere uiting van ons leven, veel minder

tot

ons

bestaan,

innerlijk

affiniteit,

onzen adem kennen, onze voetstappen ruiken

proeven,

bespied

en

doorboord

te

zijn,

is

bij

dien

veel machtiger en

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen