Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 902

Locus DE Deo (Pars Tertia).

212

eene bepaling, waarom de een moet behouden, de andere

dan zou de

Wordt de immers

door wat

electie beslist zijn

in

den mensch

Ware

niet.

dit zoo,

is.

korf met edele steenen mij door een ander gebracht, dan wordt

mijne keuze

door wat

bepaald

in

den korf

niet

is,

door mij

;

wordt

echter de korf ledig voor mij geplaatst en moet ik er inleggen wat ik hebben

dan

wil,

ligt

Brengen

de beslissing aan

wij

mij.

op God, dan

over

dit

staat Hij in het decreet niet

voor den

gevulden korf, maar voor den ledigen, en waar Hij nu den mensch schept en verkiezen

zal

wat het beste

zijn is

dit

dus

niet

twee zaken, maar ééne.

Hij zal

dan scheppen

en het onedele weglaten.

Zoo redeneerende zou de independentia Dei volkomen worden gemaintemaar niet verklaard zou dan zijn het feit dat de scheppende God zoovelen tot aanzijn riep die, waar het op uitverkiezen aankwam, als het onbruikbare moesten worden weggeworpen. neerd,

omdat

juist

H.

op du standpunt

wij

verband met de zonde, en

deels

raadselen

Het

is

op

te

maar

lossen, is

om

uitsluitend

God

tot

met de

zonde laten intreden

als

de verkiezing altijd in

wijl

de H. S. dient,

ons datgene

niet

om

openbaren wat

te

komen.

te

S. het stuk der uitverkiezing

De vrucht daarvan

zonde.

en wel

om

zij

uitverkiezing niet anders kan

omdat de

dus quod ad hominem dat de H.

verband

in

niet

ook anders moet geconsidereerd, maar

voor ons noodig

reert

nooit verder zouden komen, plaatst de

ons op een ander standpunt en considereert

S.

absoluut bederf

is,

dat,

conside-

zoodra wij de

het menschelijk geslacht,

in

ingetreden zijn van den dood in het menschelijk geslacht de volkomen genoegzame beweegreden is voor ons om te verstaan dat er op de keuze in de verkiezing niets van des menschen zijde kan hebben ingewerkt. Gaan wij van den mensch als dood in zonden en misdaden uit, dan ligt daarin de absolute reden waarom de mensch nooit kan verkoren worden door iets uit zichzelven, en daarom wordt nu voor ons besef de independentia Dei in het werk der verkiezing het meest absoluut gehandhaafd, als zij in verband wordt gebracht met de zonde, zóó sterk zelfs dat in Rom. 9 : 21 (de plaats waarop de Supra-lapsariërs zich zoo gaarne beroepen) zoo beslist mogelijk het hamardat

tologische standpunt uitkomt.

Zoolang er van den

Ktp-xjuehg

gehandeld wordt,

nog geen sprake van zonde, maar van het absoluut creatorische, doch de vergelijking op God wordt overgebracht, volgt er onmiddellijk van öpyr, is de afgckcerdheid Gods van de zonde, en een hSti^xcr^ac rry ópyr,v wanneer God verder wil yv^picrxi tz ^uvxrly xlro'j, dan wordt er gesproken van

is

er

zoodra

;

een is

ïv

pi.xy.po}b-D[j.iy.

alles

alleen

te

^iptiv

a-KZ-ji^ öpyr.i:^

verklaren

uit

z\\hQQ.{QnddkïiKXT-r^pTi(Tfji.vjy.

de zonde, en eveneens,

de

als er

y.7r(>)?Mxu.

Dit

barmhartigheid

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen