Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 103

§ Veel eerlijker

b.

—

zegt deze

De exsistentia

3.

de wijze, waarop Descartes

is

de idea Dei.

„is

Dei.

te

85

werk

gaat.

„In

ons"

—

zoo

Die idea Dei kan niet aan ons, menschen, ont-

omdat ze grooter is dan de idee mensch. Zij kan niet uit onszelven gekomen zijn, dus moet ze van buiten af in ons zijn gebracht. Datgene, wat van buiten af tot ons komt, moet komen uit iets, dat grooter is dan de leend

zijn,

God zelf als idea sui 'm ons zijn 'ingeom de groote kwestie, waar

mensch, en dus kan de idea Dei alleen uit

Hier hebben wij dus eene oprechte poging,

prent."

om

het

gaat,

niet

en

op den voorgrond

die

van Anselmus

Nog

c.

maar

Deze argumentatie

te schuiven.

is

even

spreken

uit te

eerlijk als dat

den smokkelhoek komt.

Er

:

omdat ze de

minder,

veel

geeft

thema was

Zijn

verbergt.

uit

eene latere poging gewaagd door Victor Cousin.

er

is

eenvoudiger,

verbergen, maar ze integendeel duidelijk

te

„het eindige"

bestaat

Deze

nog

is

eigenlijke kwestie

weer

dat kan niet bestaan

;

zonder „het oneindige". 2.

Deze

kelijk

te

argumentatie kunnen wij laten rusten, want die

laatste

De

weerleggen.

oneindige

komt door

negatieve

positie

fout

En

negatie.

nooit

komen

tot

uit

men van

dat

hierin,

ligt

gemak-

is

het eindige tot het

den aard der zaak kan men

deze

uit

eene thetische conclusie voor het bestaan

van God.

Maar wel

argumentatie heeft niet lang stand gehouden.

Cousins

heeft die

van Descartes lange jaren de geesten ingenomen. Laat ons eerst zien,

Ontologie

dit

bewijs het ontologische noemt.

dat deel der wijsbegeerte, dat onderzoek doet naar het wezen

is

Men

dingen.

der

waarom men

spreekt ook wel van Substanzlehre.

Bij

dat onderzoek nu

moet men uitgaan van den schijn der dingen, zooals ze zich aan ons vertoonen,

en

door

te

komt

het

teruggaat

tot

op aan,

er

Dat

dringen.

wil

om

zeggen,

van den schijn

op den wortel, zoo moet men ook

tooning terug tot op het wezen der dingen,

de

is

tot

(pxivbfjLiyx

Ontologie

is

ons denken een

de

bleem

twee

die al

Er

dan

^xvj'z^vjov,

zoodat ook

is

uit

van de uitwendige ver-

-jo-jf^vjov

en

voorzoover het naar buiten

hierbij

de vraag

rijst

:

niet geheel juist

rapport met het (pxrAixivou.

zijn

treedt,

een phaenomenaal

Waaruit komt dat denken op

Zoo komen

is.

Nu

;

wat

wij te staan voor het groote prois

eene wereld van het

zijn

;

ons vanzelf voor de vraag, of nu die wereld der gedachten

Wanneer gij deze thesis in de wereld van de gedachten opkomt uit die van het

die wereld van het zijn opkomt.

generali toestemt, dat zijn,

hier

wezen der dingen

de bloem en vrucht

zooals Kant het uitdrukte, van

eene wereld onzer gedachten en er

stellen

niet

of,

uit

ofschoon deze laatste benaming

waaruit het ontspruit?

oio-i'a, :

-jz-jiMivx,

dus het zoeken van het

verschijnsel, is

de

tot het

men van

gelijk

nl.

dan redeneert Cartesius verder

:

Welnu,

er

is

ontologische samenhang

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen