Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 895

;

_

Cap ut

h

TTVcófixTi (d.

het

in

De Media toris

V.

liart)

w. ko^I

Officiis.

%

De munere

Q.

z.

zoo dat de ontmoeting van den

h

i:Xy]B-dy.

(in

\ry2

en

sacerdotali.

God

79

plaats grijpt

met de symbolische enkel

tegenstelling

uit-

wendige beteekenis van tempel en eeredienst.) dien

In

zin nu

wordt het menschenhart

zelf als

21

:

geven

in Joh.

Uit

deze plaatsen

al

14

:

vs.

coll.

17.

dat de

blijkt,

I

Cor. 3

mensch

tempel des Heeren aange-

17;

16,

I

Cor. 6

zelf als vxó.- roS

:

19; H Cor. 6

:

16.

0cr: wordt aange-

wezen en wel daarom, dat beurtelings Vader, Zoon of Heilige Geest worden in den mensch in te gaan en te wonen. Zoodat daardoor duidelijk wordt

gezegd

aangegeven dat het cor hominis de area is, waarop de ontmoeting van God en plaats vindt, zoolang deze nog niet is ingegaan in het hemelsche

mensch

heiligdom.

de

[In

is

Heilige

Schrift

wordt nooit het hart

(y.xpSlx,

Gods genoemd, omdat naar de Oostersche

yxó^^

van de wijsheid

=

feitelijk

;

de geest die der affecten

in

;

3>)

maar de

^ri/ci/^z

als

voorstelling het hart de zetel

ons taaieigen

is

x.ci^ax dus

hart.]

Toen nu de normale toestand in 't paradijs verbroken werd en de mensch zondaar werd, kreeg men dus dezen toestand de mensch was nog niet in het sanctuarium daarboven en in zijn eigen hart was het sanctuarium dichtgegrendeld, zoodat er geen priesterlijke bediening kon plaats vinden. :

Daaruit

werd vanzelf de noodzakelijkheid geboren om een ander sanctuarium leven

te

roepen; en dat nu gaf aanleiding

in

't

bouwen van tabernakel en tempel. In het Paradijs stemde nog de hof van Eden als voorhof saam met het sanctuarium in 's menschen hart. Na de zonde was ook dat weg is de natuur Gods tempel niet meer; en komt het bazelen van een „Kerk van tot het

;

onge-

korven In Ps.

hout"

29

:

9,

voor

juist

dezulken, die liever wandelen dan ter Kerk gaan. na de prachtige beschrijving van de natuur en nadat al de uit-

werkingen van de

bij

nip] ^p zijn

opgenoemd, volgt

woord „Maar in zijn tempel de natuur maar alleen de hemel. Alleen daar is de tempel, waar het tot een inD i^x van God komt en die aanbidding nu is uit de natuur weggenomen en gesubstraheerd in den tempel Gods den hemel. zegt

Hem

een

iegelijk

eer"

;

zijn

tempel

is

dit

:

niet

—

Vandaar heet de tabernakel de

^nx de tent der samenkomst. Het de priester elkaar ontmoeten ligt gerealiseerd in den tabernakel. Vandaar mocht in dien tabernakel het volk niet ingaan; het bleef in het voorhof en de priester moest eerst uitgekleed en daarna 'weer aangekleed, want ook die priester was een zondaar en als zoodanig moest hij eerst suam personam excutere ut aliam personam agat. denkbeeld

dat

God

nyv:)

;

en

;

Hij

moet

in

alles

figurant

zijn,

zoozeer,

dat

hij

van het sterven van

zijn

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen