Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 363

§

Want

113

vraagt ge aan een Engelschen boekverkooper

punt

dat

De Dood.

7.

dan hebt ge

bezorgen,

te

deze dwaling opgekomen en heeft daar veler harten orthodoxie

fluweelen

der

schot

L.'7ccY.y.rc/.(Trx(nq

rwi/ tcówt^v d.

zij

;

nog

willen

u wat lectuur over In

verstrikt.

Engeland Het

is

is

n.1.

een nood-

niet toegeven, dat er is een

worden

dat allen zalig zullen

i.

om

direct een tafel vol.

Christus, doordat

in

hun na den dood nog gelegenheid zal gegeven worden tot bekeering; noch, gede Modernen willen, dat de afgestorvenen van planeet

lijk

voortgaan rechtzinnig

om om

aldus

tot

de hoogste heerlijkheid

nemen en

zulke ketterijen aan te

houdende, willen

Die „eternal punishment" toch

is

uw

vader en moeder eeuwig verdoemd

Door

zijn",

gevolg van de Methodistische prediking, die Gods

nog

te

straf.

het practische middel,

loovige Engelschman den geloovige attaqueert. dat

zijn

Zij

het dualisme der H. S. vol-

toch ontkomen aan een eeuwige

zij

tot planeet zullen

komen.

te

te

vragen

men

doet liefde

waarmede de onge:

„Gelooft ge dan,

Een

ze terugdeinzen.

voorop stelde ten koste van

Godsrechtvaardigheid, en dus van degoddelijkeliefdeeen bloot menschelijke maakte.

Om aan deze moeielijkheid te ontkomen, antwoordden de orthodoxen gelooven wij ook

niet; er is

:

„neen, dat

geen eeuwige verdoemenis, maar wel een „annihilation."

Intusschen komt de eer dezer uitvinding ook niet aan de Engelschen toe

zoo oud

leer is

en

de

als

weg

Kerkvaders, die onder

de

naar Kralingen zijn

men vond haar

;

invloed stonden

er altijd lust in

gehad

om

bij

;

deze

Origines

ook bij enkele Gnostieken. En

;

toen die onschriftuurlijke leer heeft

omdat de Kerk van latere eeuwen

reeds

verworpen, hebben de ketters

haar weer

uit

het stof op te delven

;

want van de ketters geldt in de eerste plaats „Nitimur in vetitum". Toen nu in de dagen der Reformatie het heir der Remonstranten en de bende der Socinianen kwam opdagen tegen de orthodoxe leer, waren er ook weer voor:

standers

Volkelius en

schoons

conditioneele onsterfelijkheidstheorie,

dezer bij

nl.

onder de Socinianen

de Remonstranten Slatius en Curcellaeus, die vonden, dat er wel

iets

erg voorzichtig en bedachtzaam.

De

Maar een Remonstrant

in lag.

is

Remonstranten, hoewel ze den vrijen wil dreven, deden het toch als

altijd

voorkomen,

prezen ze Gods genade. En zoo ook namen ze den schijn aan, als leerden ze de

onsterfelijkheid

;

wilden geen „anni-hilation", maar gevoelloosmaking, een

ze

der

chloroformiseering

soort

vreeselijk. Alsof

anen waren

zij

de

ziel

niet

;

niet

de

ziel.

ziel

nen

zijn

Rabbi natio

bij

Origines

een

Israël.

Dr. Jonker te recht

!

Neen zoo

ketterij

nog

slecht als de Socini-

slechts gevoelloos, het

was

geschreven had.

o.a. Calvijn

paar oude Joodsche rabbijnen

Manasse ben bij

was deze

zijn

werd na den dood

een soort zielenslaap, waartegen

Ook

Ze vonden de conditioneele onsterfelijkheid

eeuwig zou

napraterij :

;

en de eigenlijke bron-

Rabbi Kimchi, Rabbi Saadja en

En van deze Joden gekomen.

is

het door wettige concate-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen