Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 76

Locus DE Deo (Pars Prima).

58

Bijna niemand denkt

den.

„godsdienst" meer aan

bij

algemeene begrip van vroomlieid,

men

anders dan aan het te wensciien, dat

de Statenvertaling had onderscheiden tusschen „godsvrucht" en „gods-

bij

dienst",

en

iets

Het ware

braafiieid enz.

dien zin

in

Seia-tSxiiuovix

dat het eerste had gestaan als vertaling voor zjo-ifinx

nl.,

en het tweede evenzoo uitsluitend voor Axrpelx en

B-p-f^(rKix.

Bij

eerste moet men dan niet denken aan de „vruchten" en hare gevolgen maar aan de „vreeze", cf. „Gottesfurcht". Naast het woord „religio" hadden de Romeinen ook nog het woord „cultus",

het

nu door den invloed van het Fransch en van het kerkelijk Latijn bijkans

dat

geheel

is

vooral

bij

is

afgesleten tot het begrip van „uitwendigen eeredienst", in de kerk,

kingen

te

het

doen

altijd

aan

:

iets

maar met hen rekenen en

vrome leven

het ik

die

zei,

aan het

bij

Derhalve

daarnevens

zit

alles

er

is

moeten

wij

uitdruk-

dus: niet doen, alsof de goden er niet waren,

doen, wat de goden willen, dat wij doen.

den tempeldienst.

als in

Maar,

van afgesleten, en dus hebben wij ook

maar

„religie", gelijk

bloeitijd der

blijven

die

Men wachte

gebruiken

In

gelijk

niet veel

woord „godsdienst" en Vooral het laatste woord

het

onze vaderen dat deden. tijd

Reeds

wel aanbeveling.

gereformeerden sprak men over „van de

mee men bedoelde „gereformeerd Franschen,

in

ons gebruikelijke leenwoord „culte".

verdient in den tegenwoordigen

den

waarvan het

Veelvuldig gebruikt

aandacht wijden, er aan doen wat er

zijne

al is

dus evenzeer cultus

beteekenis

„colere",

niet in

zit

barbam, caesariem, amictum, terram, deum,

crines,

„Colere deos"

is.

dat

een veel wijder begrip.

is

agrum,

colere

als

beteekent

aan

Maar

plechtige gelegenheden.

afgeleid; „colere"

van

de

zijn".

Men

Hugenoten spraken

had

als

het begin van

waar-

overgenomen van de

dit

van

in

religie zijn",

„ceux

de

la religion".

wel, dit „religie" door een dwaas purisme uit onze taal te want het heeft nog dien teederder en inniger zin, die vooral in onze dagen van koud rationalisme van het woord „godsdienst" derwijs is afgesleten,, dat dit bij de modernen zelfs gebezigd wordt in de plaats van de uitdrukking „vrije vroomheid". Zoodoende is onder de kille aanraking van het „Nut" dit woord ijzig koud geworden en doet het u niet meer aan en verwarmt Maar uit „religie" vlamt u weer tegen de het u niet meer in uw gemoed. willen

zich

bannen,

gloed en verkwikt u weer de warmte van het levensbeginsel, dat onze vaderen dreef tot den strijd des geloofs. niet

2.

naast het

Spraken

Sinds

Laten

we dus onze

woord „godsdienst" tevens

we zooeven

Schleiermacher

het

taal

woord

niet

verarmen, door

„religie" te gebruiken.

over het woord „religie", we komen nu

tot

opgevat

in

is

het

begrip

bijna

altoos

„schlechthinniges Abhanglichkeitsgefüh

1".

de zaak zelve.

den

zin

van

Het moet erkend

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen