Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 371

§ terug

om

gotha

te leeren

daardoor nog des

De

Deze

den

te beter

343

ministro Dei.

van het kruis van Gol-

rijken schat

kennen.

Met de rechtsorde 20,

De magistratu tamquam

11.

heeft het ceremonieele dus niets te

maken.

moreele geboden.. niet

zijn

wisselend,

maar constant en duurzaam,

wordt uitgedrukt dan wat

niets anders

in

elk zuiver moreel

het moreele

gebod

de lex naturae gegeven was.

Maar

gebod heeft eene blijvende beteekenis en wel deze, dat

in

tengevolge van de zonde en de verduistering van het zedelijk besef

de kennis

is

van de lex naturae veelszins uitgesleten en onzeker geworden. De moreele wet

nu

de

haalt

lex

naturae onder het

Oude Verbond weer op en

Maar door geen enkele moreele wet komt 30.

ze vast.

stelt

de lex naturae

er iets bij

bij.

Er blijven dus nog over de leges politicae, die op de rechtsbedeeling en

rechtsorde betrekking hebben.

Vraagt

men

nu,

op welke wijze men daarmede

allereerst vast, dat er niet

een principe

uit

is

afgeleid,

waarin

ook, dat er niet één bepaling

is,

niet

die als

werk moet gaan, dan is,

sta

die niet

een beginsel tot openbaring komt; maar

nudum vorm

elk principium in een bepaalden

omdat

te

één van die geboden of rechtsregelingen

principium moet opgevat worden, is

ingekleed.

Nu moet men door om

de logische operatie van abstractie den vorm van het principium abstraheeren het principium te vinden.

gebracht

is

ordinantie

blijvende

Zoodra die logische operatie van abstractie

en het principium gevonden

Gods, die

als

is,

komt men

zoodanig geldend

tot is

tot

stand

eene duurzame en

voor

alle

eeuwen en

volkeren. Bij

al

wat aan de Joden geboden wordt, vraagt Junius naar wat hun als Wat den Joden in hunne bepaalde

creaturae en wat als Judaei geboden wordt. qualiteiten

hun als

geboden wordt, hebben

zij

niet

met ons gemeen, wat daarentegen

menschen bevolen wordt, nobis cum iis commune est. Wat den Joden Joden geboden wordt, blijft voor hunne rekening, maar wat hun als mensch als

wordt geboden, moet voor ons eenen anderen vorm aannemen. Zoo ontstaat b. v. de vraag, wat aan hen als menschen geboden werd verhouding

tot

hun land stond

den bodem en hun medebewoners, tot

de regentijden,

tot

bij

de bijwoners, slaven en

omstandigheden en gelegenheden. Doch

dit is regel,

in

de verhouding, waarin tot

de particuliere

dat men, wat de personen

moet abstraheeren, totdat men den mensch heeft bij de omstandigheden moet men abstraheeren, totdat men de algemeen menschelijke toestanden krijgt en wat het object betreft, totdat alle bijzondere qualiteiten verdwenen zijn en betreft,

;

de zuivere verhouding van hen

humanum uitkomt. Men mag niet zeggen

als

mensch

tot het object als

enkele bepalingen over te

nudum objectum

nemen en de andere onge-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen