Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 247

§ wel

Het

eigennamen.

de

uit

eigennamen,

men

dat

De nominibus

6.

voor

is

namen

met

die beginnen

De naam

bekend

ryhti

meest

is,

Hoe hebben

in

komt, althans

voor

plurali

Welnu, die

juist

is

in die vele

oudste benoe-

Eljada, Eli, Eljakim, Israël, Bezaleël, enz.

:

dat gedeelte historische lectuur, wat ons

in

als D\i^N.

meervoud

wij over dat

Hoogste Wezen.

het

mingsnaam voor God overgebleven 20.

hunne namen ge-

Israëlieten toch ontleenen

met ^N eindigen,

of

bit

niet gering gedeelte juist uit die

van de namen voor het Eeuwige Wezen

gebruik

het

moet leeren kennen, De meeste deeltelijk aan de benaming van

een

229

Dei.

te

denken ?

Daarover bestaan twee theorieën.

Ook

10.

het volk Israël,

geworden

moet

laatste

maar

Willem,

„Wij,

breeuwsch

:

Het

bij,

„Wij,

hij

;

doen

te

Toen

D\"ii>x.

het naderhand monotheïstisch

met een pluralis maiestatis

omdat wat

is

bevelen

senatus

uit

nomine. Dit

niet in

nomine

tweeden

pluralis

kent

het

is

de pluralis uitgedrukt

meervoud wordt gebezigd, om het begrip der zaak

nomine.

in

verhoogen, gelijk

te

men bijvoorbeeld daartoe ook tweemaal achter elkander hetzelfde zegt, „Heere, Heere !" Datzelfde vindt men ook in andere talen, bijv. op waar

mindere

de

Vooral

men

dit

is

tegenover

sterk

bij

het

meerdere

den

gebruik

maar

„du",

familiaar

alleen

gedurig

eene zekere reverentie

ook

zingen Gelijk

bij

de

in :

meervoud

v.

bezigt.

voor wien

men maar een weinig

Zoo

het Engelsche „you", het

„vous", en eigenlijk ook ons „gij" en „u". Het meervoud geeft dus

Fransche

het

het

b.

Java,

der pronomina. In Duitschland gebruikt

ieder,

achting koestert, wordt met „Sie" aangesproken.

Zoo

He-

de Romeinsche formule, die waar-

de tweeheid van het consulaat of anders

in

populus." Hier

et

in

„Wij Willems, koningen etc," maar

:

Dien

etc."

ons toegekomen

oorsprong vindt

scil.

noemen

wij pluralis maiestatis

verbo. Niet

et in

koning,

niet

haar

schijnlijk uit

er

hier

pronomine

in

andere volken, oorspronkelijk polytheïs-

als alle

ging dat meervoud over op den eenigen en waarachtigen God.

is,

hebben

Wij

20,

is,

is,

geweest en had dus „goden",

tisch

ook

parallelisme

wijst

Heere moet zien.

in In

:

8

God den

Heere,

bijv.

niet uit. Vergelijkt hierbij Jes.

nixnï nln^ \im\^ vhip^

ook Openb. 4

Hetzelfde zien wij ook

kennen.

gebruikt voor

n^iihip,

vertaling

te

in

Hos.

inii^.

Die

repetitie

is

6

een

bij

den naam

Hos. 12 :

3,

:

1,

al

'•Jnx.

komt

waar de Serafs

absoluut meervoud.

het trishagion deze plaats heeft overgenomen. Het

12

:

1

het eerste lid

duidelijk is

uit,

parallel \pn'3

dat D^uhnp hier op

met

n!p~i?3,

en

God den

zoo ook

in

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen