Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 803

Hoofddeel het

§

V.

de genade des Heeren,

rijkst

De natura

4.

decreti.

113

zegende de kerk van Christus door

hij

eeuwen heen. De geheele reformatie der kerk

dan ook

is

alle

danken aan die

te

diepe kennis der genade van den Apostel Pauius.

De

consequentie van het Antinomisme

logische

opdat de genade

tegenbetoog

een

teeren

en

Neen,

alleen

stelt

aan

toonen, dat

te

zoo

dit niet

is

zulke consequenties

al

voorzienigheidssfeer

en

„dat

is,

?

on-

De

zij verre".

van het zedelijk leven mag

die

worden overbrugd.

niet

werd Pauius nagegeven, dat

Het

op het

hij,

gekomen,

uiterste punt

Dat nu van de andere

waar

hij

te

nemen,

gedaan bleve,

als

Rom. 9

11 en

:

opdat

het

de werken,

uit

bekka) gezegd

gegaan

Gods

de meerdere

:

20 zoo

uit.

daarvan

iets

goeds of kwaads

iets

voornemen Gods, dat naar de verkiezing

maar zal

uit

af

duidelijk mogelijk.

den roepende

;

zoo werd

is,

vast

haar (Re-

tot

den mindere dienen." Hier wordt dus terug-

de geboorte en de ontvangenis van de personen

tot achter

verre"

zij

de uiterste consequen-

betrof, tot

de kinderen nog niet geboren waren noch

hadden, niet

„dat

de Apostel daarom toch nooit schroomde om,

zijde

gaan, en nooit terwille van de zedelijkheidssfeer

blijkt uit

„Want

Antinomiaan was, en daarom spreekt

zoo sterk mogelijk zijn

het de sfeer der Voorzienigheid

door

tiën te

ons nu zondigen,

„laat

:

er tegenover zijn categorischen imperatief, en zijne

hij

de

tusschen

afstand

om

leveren

uitspraak tegenover

middellijke

is

meerder worde." Gaat Pauius nu daartegenover argumen-

te

er

;

is

nog

geen zedelijk leven en geene zedelijke daad, maar toen reeds was er een beover

sluit

ven

is

die

twee menschen, dat

„Jacob heb

:

Ezau voort

zij

zoodanig staan zouden,

en Ezau heb

Ik liefgehad,

als Q,en persoon, dien

God

Ik

gelijk

geschre-

gehaat." Uit het besluit komt

om

haatte, niet

hemzelf, maar krachtens

Zijne vrijmacht. In vers

genen

klomp ter

gemaakt

:

„zal

macht over het

is

het

van het

besluit

het

Gods naar

redelijk

Nu

om

tot

den-

gemaakt? dcnzelfden

uit

Een vat

ter

zal zijn

zal duidelijk

een vat

genoeg

onderscheiden

van de eene

tot

in

uitersten termijn

en zedelijk leven geponeerd als uitvloeisel

Zijne vrijmachtige beslissing.

Verder kan niemand ooit gaan dan Pauius hier

sferen

leem,

wedergeboren schepsel. Ook dat wordt nu

door Pauius,

wat

mij alzoo

gij

het cene vat ter eere, en het andere ter oneere ?"

gesteld

sluit,

ook het maaksel

zeggen: waarom hebt

een verloren, diep zondig en verdoemelijk schepsel, terwijl een vat

is

eere

heeft

pottenbakker geene

maken

te

oneere

en 21 staat zoo beslist mogelijk

het

de

heeft

of

20

die

Gods vrijmacht

;

alleen be-

ter eere of ter oneere. zijn

aangetoond, dat

in

de H.

S.

tusschen die twee

wordt en die onderscheiding zoo absoluut

de andere kan worden overgestapt.

is,

dat nooit

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen