Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 664

Locus DE Deo (Pars Altera).

230 TTVVjfxx rh 'dyioy,

o

a

die in Joh. 15

7ry.r}p vj rö) óyófxy.rl [xzu, ïyMvoGi>iJ.5i.c^iSa(.^ii Try.vTxy.y.l

o

7rifu,\iu

ii7r:uyr,mi ifix,; Tcxvrx

i>arj^

iIttz-j

dan zien we, dat diezelfde daad van

Tc^Lh'.c

26 aan den Zoon wordt toegekend, hier aan den Vac/^r wordt

:

toegeschreven.

Nu kwam de vraag

2.

daarop

en

16

Joh.

de kerk

heeft

13—15.

:

op, in

ö/ de zKyrópc-jcric nu ook toekomt aan den Zoon, toestemmenden zin geantwoord, met het oog op

Daar wordt gezegd, dat de Heilige Geest den inhoud van

wat

Hij

dat

wordt dan weer

de kerk brengen

aan

in

zal,

nemen

zal uit

den Zoon

tusschen den Vader en den Zoon, want er volgt ttx^tx

De

dus

relatie is

den

de Heilige Geest het

Zoon, maar de

met twee stralen

die als

Op

niet zóó, alsof

van

voorbijgaan

(:>t

rs\j

ï/u,:'^),

en

verband gebracht met de gemeenschap die er bestaat

in

relatie

i'o-a

h/jt

b

7rxT>,p ifik :<TTtv.

den Vader nam met

uit

tusschen Vader en Zoon

is

eene

den Heiligen Geest „ausmündet".

dien grond leerde de kerk de uitgang van den Heiligen Geest.

Die be-

lijdenis gaf aanleiding tot het bekende „Filioque", waarover lange jaren heftig werd gestreden en dat de aanleiding werd tot de scheuring tusschen de Oos-

tersche en Westersche kerken.

men weet dit. In de acta van het 2de Constantinowas wel uitgesproken de uitgang des Heiligen Geestes van den Vader, maar het „Filioque" stond er niet bij, omdat toen ter tijd die quaestie nog niet aan de orde was geweest. Toen nu echter de worsteling met de ketters opkwam, deed zich de behoefte gevoelen om zich uit te spreken, en werd de duidelijker formule door de Westersche kerk er bij gevoegd op de Synode te To/^cfo. Rome nam de formule Het

verloop

politaansche

zooals

is

Concilie

•

op

de

in

mis,

bleef

zij

verder

Roomsche kerk metterdaad op

De Grieksche kerk erkende Sty. roü

nl.

behoort

De

bij

strijd,

uhü

de

;

dit

bestaan,

dit

er

en

de Reformatie erkende, dat de

punt de waarheid verdedigd had.

wel

iets

van,

maar had eene andere formule,

doet echter te kort aan de Heilige Schrift, omdat het Six en niet

Trïju-p'.c

bij

de

die hierover ontbrand

is,

iKTrópzixnc.

was een

tweeledige, eenerzijds een

van hiërarchische hoogheid, maar ook anderzijds een

strijd

om

strijd

de waarheid.

Eensdeels weigerden de Oostersche patriarchen de vlag te strijken voor den bisschop en

van

Rome

;

maar toch

er een groot verschil

is

zit

er

ook een diep

religieus verschil achter,

van opvatting mede gemoeid.

De Grieksche kerk

vervalschte het Christendom door de loochening van het „Filioque"' en daar-

tegenover moet de en dat wel hierom

Wij

van

zy.TrópcUTic ïk to'j -TTxrphq Kxi

Ik to~j üoli streng

gehandhaafd,

:

zagen

reeds,

den Zoon

uit

hoe groot belang voor het practische leven de generatie

den Vader medebrengt tegen het Methodisme, en datzelfde

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen