Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 297

;

§ Toii

maar

(T'j^fxxroc,

De gevolgen

5.

het een contaminatio van den inensch in zijn dichotomisch

is

bestaan, zoowel van lichaam

de

47

A. In Genere.

der zonde.

als ziel.

Het antidotum tegen dezen

^5Avo-,aó<; is

xyi(ji(riiyri.

De

fMoXDo-fj-óc

dus

kan

niet

een

substantie

Flaccus Illyricus leerden, want dan zou ze

gelijk

zijn,

Manicheën en

de

eene substantia pneumatica

zijn óf

óf eene substantia somatica.

Was

soma inquineeren

ze alleen somatica, dan kan ze slechts het

dan

alleen pneumatica,

was

Bovendien,

was

;

een substantie, dan moest ze een creator hebben.

ze

ze

pneuma.

slechts het

En

God de Schepper en auctor mali, óf moet men met Manes en de Perzen aannemen, dat het kwaad ongeschapen is en dus als God naast God staat.

daar de mensch niet scheppen kan, wordt dus óf

wordt de ^ohjo-^bq ten

Intusschen

ontkend

men

;

gelooft wel aan erfschuld,

Vooral Albertus Pighius, bekend leerden dit

Kerk op

maar èn

;

concilie

't

uit

maar

den

niet

in

aan edsmet.

tegen Calvijn, en Camerarius,

strijd

de Gereformeerde èn

in

van Trente

door een deel der geloovigen

alle tijde

de Luthersche èn

in

de Roomsche

deze dwaling beslist veroordeeld.

is

Ze ging

meestal gepaard, gelijk de parallel reeds zou doen vermoeden, met loochening

der sanctificatio.

komen om de macula

die er toe

Zij,

moeten ook de

reatus,

subsumeeren

sanctificatio

in

de

te laten

opgaan

in

den

justificatio et vice versa.

Onze eerste vraag moet dus wezen, of de ,u:A-ja-^uog bestaat? Antwoord 1^. Dit is duidelijk uit de woorden van II Cor. 7 1 en het antidotum de :

:

ayiwcrCu'/].

2e.

Het

blijkt uit

de symbolische uitdrukking, waarmede de H. S. overal de

zonde aanduidt, Ps. 51 buil,

:

4. Jes.

1

:

6. Jer.

4

14.

:

een wonde, die moet gezuiverd worden, als

Overal

is

het een

quod inquinatum

est ac

Ez. 16 iets

:

5.

inquinat.

De

3e.

Geref. Kerk heeft ze altijd beslist geleerd in hare Confessie Art. 15

Catechismus Art. 15.

breid

is

vr.

7 en Canones Dordr. Hfdst,

III

en IV §

1.

Wij gelooven, dat door de ongehoorzaamheid Adams de erfzonde uitge-

geworden over

het

gansche menschelijke geslacht, welke

venheid der geheele natuur en een

is

eene verdor-

waarmede de kleine kinderen zelfs besmet zijn in hunner moeders lichaam en die in den mensch allerlei zonde voortbrengt, zijnde in hem als een wortel derzelve. Vr. 7. Uit den val van Adam en Eva, waar onze natuur alzoo is verdorven geworden, dat wij allen

§

1

Hfd.

beroofd en

III

en

in plaats

IV.

in

erfelijk

gebrek,

zonden ontvangen en geboren worden.

De mensch

heeft

zich

van dien over zich gehaald

:

van deze uitnemende gaven

blindheid, schrikkelijke duister-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen