Dictaten dogmatiek. Locus de Sacra Scriptura, Creatione, Creaturis - pagina 25

Caput

De Sacrae Scripturae

I.

Essentia.

§

2.

De

U

Essentia.

daarom kreeg Acy:<; de beteekenis de uitvloeisels van die gedachten naar buiten; "ihoux het p?,/xx is het o-'i,ax van den /^óy:^; de Acy:c de ziel van het pr./xx. genoemd optreedt om duidt aan het buiten ons ontstaande ding, dat zelfstandig der gedachten heeft plaats

van

Rede".

„de

de hersenen

in

;

zijn

'P/;,uy.Tx

Vandaar het verschil datgene waarvan ik naamw.; tusschen nomen en verbum nomen is van zeg; p?,fix is dus er wat ik datgene werkwoord; iets zeg; verbum het te

worden

'óvsiux

;

is

het objectieve, p?,ux het subjectieve. het zelfst.

;

het praedicaat.

woorden worden nu ook overgebracht op God. "Ovofix is wat de Openbaring 19 in 16, geschreven IttI to l/u-arcsy y.xl IttI rhv Heere 19. Wanneer de mensch dit onderscheid 9, Ps. 83 ^r,pz-j xiro'j; cf. Zach. 14 had volgehouden, zou er geen verwarring gekomen zijn maar de mensch heeft te dikwijls van de ziel gesproken als het lichaam bedoeld was ( denk aan de uitdrukkking ik zal je op je ziel geven) en zoo heeft hij ook Aóys-,- gebezigd in de plaats van prpLx; nooit omgekeerd; men heeft ook nooit gesproken van Die

drie

draagt

:

:

:

;

:

een „onsterfelijk lichaam". \óytx nu, ontleend aan Aóyoc, is de uitdrukking geweest om p'rpLx te vervangen; Xoyoc is het ensemble van gedachten; Aóyix de afzonderlijke gedeelten van de gedachte vandaar dat in het N. T. '/.oyix en p'r^fx-xrx ;

promiscue gebruikt worden. Dat op het Goddelijke overgebracht geeft, dat Aóyo.? en Xoyix bij de Grieken gebruikt werden voor orakelen, omdat de nadruk hier minder op de woorden viel als wel op de gedachte. Nu leert de Schrift, dat ook in God een Kbyoc is, d. w. z. de gedachte Gods. Bij den mensch zijn de gedachten van het wezen onderscheiden bij God ;

niet.

Dei

cogitationes

wezen

Goddelijk

gedachte Gods,

ó i

- Deus

Kbyoa heet en Aoy:c

o'jTK^Trc

Vandaar dat de 2de persoon in het ri P^.ax, omdat Hij is de wezenlijke Wel beroept men zich hiertegen op

cogitans. niet

xtcoj.

1 3, waar de woorden tpip'jiv rs rx ttxvtx t'o pr,pi.xTi ri-a S-jyxfii'^c dan zouden slaan op den Vader en pr„ux dus de Zoon zou zijn; maar blijkens den samenhang slaat (pép'^yy op den Zoon en kan pr^^x dus niet de Zoon zijn; de Aóy:<; met zijn pr/xx draagt de geheele wereld.

Hebr.

:

xirsj

In

denzelfden

zin

wordt

ini gebruikt,

33

Ps.

:

6,

Haggai

2

:

5

en

21. Sam. 7 De etc. en I Joh. 1:1. 1 Als de Aóyo<: wordt Christus genoemd, Joh. 1 Christus den van 2 het woord Aiycc in den zin vraag is gedaan, of in Luc. 1 11

:

:

:

moest worden opgevat. Wij meenen van ja; immers de positie van ysvóuiyoc maakt het waarschijnlijk, dat xItótttxc niet op zich zelf staat, maar evenals i^TTr^pirx'. Op r;j 'kbyyj slaat. Wij vinden hier dan een sterken resonans op 1

Joh.

1

:

1

„o y.y.T,-K6xuiy,

De vorm N^^^^ zien,

mag

niet

'6

hjipx-KxpLVJ

"

daarentegen, waarin de Rabbijnen den Messias meenen te

zoo opgevat, omdat

xn'pvp in

de Chaldeeuwsche vertaling en para-

phrase van den Bijbel eenvoudig beteekent se ipsum, anima cf. Prediker 1 2. De grondgedachte van dat naar buiten treden van den Xoycc ts'j 5-c;i vinden :

:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen