Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 700

;

:

Locus DE Christo (Pars Prima).

152

rekent met de qualiteiten

Gods en wel met de mededeelbare) ;

d\t

\oopt -wegens

de schepping van den mensch naar het beeld Gods op niets anders dat in Christus het beeld

Gods

tot

kwam

volmaakt zuivere openbaring

bewaard, maar ook niets dan de

dan

uit,

(zoo

is

Ten tweede maakte men (gelijk nu de Ethischen en Ritschl) het wezen Gods vloeibaar, vlottend, wordend; de pantheïstische trek sluipt binnen en ten gevolge van de pantheïstische beweging, die men in het wezen Gods inbrengt, heft men de grenslijn tusschen de

schijn

Schepper en

Men

schepsel op.

laat

evenredigheid van het leven Gods.

zoo

en

Christus

Maar

den

in

tot het

komt

gedaan en moet men

Dat

Dan

Boeddhisme met

tot het

Resumeerende komen wij dus

men

het

Monisme.

Doch hoe ook

de zonde van onze eeuw; de zonde

is

zijne bijscholen.

de noodzakelijke consequentie,

krijgt

tot

het neer op opheffing van de absolute grens-

tusschen Schepper en schepsel. al

van den vorm

wijze

ruwe brute vormen.

regel gebeurt het niet in die

van Schleiermacher en

is

de bedding van het

in

Dit geschiedt met onderscheidene trappen.

men op darwinistische wezen Gods opklimt. Dan

gepolijst en verfijnd, steeds lijn

overvloeien

zoodat

den een grof;

Bij

God

en de bedding van het menschelijk leven uitzetten naar de

leven

menschelijk

schijn).

het met de Christelijke religie

komen

zielsverhuizing

zijn

men eenmaal

als

tot

is

dit

dat

;

pad opgaat.

de volgende conclusies

de goddelijke natuur staat tegenover de menschelijke natuur volgens de

10

twee momenten gegeven

Schrift zóó, dat in beide

zijn,

die door een absolute

grenslijn gescheiden zijn. 20

dat

twee

die

Christus

in

in

persoon

één

vereenigd

optreden,

het

is

eeuwige mysterie.

Maar kan

dit

kan de mensch

het

hij

niet

gaat

Hij

niet.

er

dulden

nu

hij

;

wil dat mysterie doorgronden,

aan tornen en

in

dat tornen vergrijpt

al hij

zich aan een der beide factoren.

Het

scherpst

menschelijke natuur van Christus zoo grof mogelijk op

Ebioniet

vat

de

was een

laag

mensch

hartig

mogelijk.

leven,

aan

anisme den een

negeeren

;

van

iets

hoogers

De Patropassiaan kruis hangen.

het

mensch. van

De

tegenover elkaar Ebionitisme en Patropassianisme.

staan

Dat

is

bij

is

den

laat

Hem

geen sprake

geen

oplossing,

een der beide termen.

Dit zijn

;

Hij

dus zoo eng-

Vader, die de bron

Het Ebionitisme schrapt God dus

;

is

van

alle

het Patropassi-

;

maar een wegschrappen, dan ook slechts de eerste

pogingen.

Toen men was,

voelde, dat te zeggen:

begon men

het half en half

iets in te

maken

;

schikken

nil ;

creator of

nil

nisi

creatura te grof

zooals alle ketterij tot nu toe poogt.

Maar dat pogen is te vergeefs. De eenige oplossing ligt in de Triniteit. De oplossing kon niet in den mensch al

nisi

vandaar het Gnosticisme en Arianisme

Zij

laten allen de zaak onbevredigd.

liggen,

want de mensch

is

gepraedesti-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen