Dictaten dogmatiek. Locus de Sacra Scriptura, Creatione, Creaturis - pagina 216

Locus DE Sacra Scriptura (Pars Secunda).

42 daar was

voor

Babel

de belichaming, de incorporatie der satanische

Israël

machten.

En nu komen

op de vloekpsalmen.

wij terug

den regel gruwt de mensch van de vloekpsalmen

In

systeem

vast

;

en het

is

dan verkeerd

menschen deze psalmen hoog te verheffen, alleen om zijn houden, dat alles wat in de Schrift staat Gods Woord is,

zulke

tegenover

te

want dan verkracht men

Alleen in de allerheiligste oogenblik-

zijne conscientie.

ken kan men een vloekpsalm lezen

de meesten kunnen zeker nooit, anderen

;

zeer zelden, en alleen de allerheiligsten, met volle instemming der conscientie

zulk een vloekpsalm zingen.

De

sprak

hij

het

die

eenige,

Toen

kon,

altijd

zijn

„Deze zullen gaan

:

in

was Jezus

heele leven door

de eeuwige

pijn",

Christus.

„daar zal weening

zijn

knersing der tanden'' zong Hij hun van een „plaats der buitenste duister-

en

waar

nis",

Wat

is

Om

een

geen druppel water de tong verkoelen mag.

zelfs

een vloekpsalm?

vloekpsalm

moment van

te

moet men zich eerst Wanneer God dan scheiding

begrijpen

laatste oordeel.

't

ben tusschen uitverkorenen en digen

zeggen

zal

:

't

gemaakt heb-

en Hij tot de onrechtvaar-

niet uitverkorenen

„Gij vervloekten gaat in het

verplaatsen in zal

eeuwige vuur

!"

zou één van

„Och Wie nu weet, dat Gods nog zoo gaarne medenemen naar den hemel" ? „Deze allen haat Ik", die moet liefde oneindig is en ook dat God zeggen zal

Gods kinderen dan kunnen zeggen

neen, Heere

:

:

dien of dien wilde ik

—

:

meer

Nu lief,

hen

in

staan wij

wat

is,

in

zelf,

;

haat

Hij

dan God

maar overtuigd wezen, dat er niets dat eenigszins op onze liefde zou kunnen aanspraak maken. wij hebben het gewone leven disharmonieus tegenover God

niet barmhartiger willen zijn

en

haten,

wat

worden

wij

God

de toonsleutel van het menschelijk leven

is

Zijn goddelijk

Geeft hart.

Maar

Hij liefheeft.

bekeert

God

ons, dan

steeds meer harmonieus met het diapason van alles, dat

akkoord

God nu den

in

overeenstemming

;

en

alle

is

zijn.

toon van liefde aan, dan moet er liefde naklinken

Hoe meer we kunnen zeggen

meer harmonie, en die harmonie

:

„Wat God

zal eens

God.

toonen moeten met

liefheeft,

volkomen

zijn,

heb

ik lief",

wanneer

dit

in

ons

des te

absoluut

door ons kan gezegd worden.

En zoo ook omgekeerd, hebben we liefde voor wat God niet liefheeft, daar staan wij verkeerd, want God haat niets dan de zonde. Geeft God met den toonslag dus haat aan, dan moet er een echo in ons hart vernomen worden en hoe zuiverder die toon van hart,

des

te

meer harmonie

zeggen kunnen

:

Wat God

is

't

hart „einklingt"

er in ons.

haat, haat

ook

met den toon van

Volkomen ik

is

zij

't

goddelijk

eerst dan, als wij

met een volkomen

haat.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen