Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 458

Locus DE Magistkatu.

430

van Petrus met Ananias niets met Niettegenstaande

uitspraken

dergelijke

Bucer,

Calvijn,

ketterij te

maken

heeft en hier dus buiten valt.

door de Gereformeerde Theologen op deze en

dit is altoos

een beroep gedaan en nooit op eenig andere uitspraak.

en verklaarden zich voor

a

Luther,

Bullinger,

dit

Marck

enz. schreven steeds elkander na

gevoelen. Zelfs Turretijn, die

vrije republiek verkeerde, schrijft

„in tales pestes et

:

Zwitserland

in

in

een

monstra hominum magis-

tratus animadvertere potest."

Het

een los opkomend gevoelen, maar eene unanieme opinie, dat ze

niet

is

door Calvijn ten opzichte van Servet

feitelijk is

geëxecuteerd, maar dat daarna

door de Gereformeerde kerk nooit op een dergelijke executie

is

aangedrongen en

geen Gereformeerde Overheid eenige soortgelijke executie heeft voltrokken. Hiervolgt,

uit

dat met uitzondering van het eenige geding van Servet deze breed

opgezette leer een doode letter gebleven zijn,

al

is.

Ze zou geen doode

letter

spoedig zulk een weerzinwekkenden indruk gemaakt had, dat

dat

gebleven

als niet het rechtsgeding van Servet, unaniem op de Christelijke consciëntie

geding van Servet

we

juist

aan

danken hebben, dat geen verdere executie heeft

te

plaats gegrepen.

Nog

verder

is

de zaak gedreven betreffende afgoderij en valschen godsdienst.

Den cultum falsum hebben we reeds besproken. Bij afgoderij werd met name gedoeld op de afgoderij van Rome in mis en beeldendienst. Maar daar nu juist de Gereformeerde Overheden van Engeland, Schotland en Nederland met koloniën in aanraking kwamen, waar overal nog afgoderij bestond, rees de vraag of de Overheid daar de afgoderij zou uitroeien.

En

Overheden ooit

één'

roeien,

in

de

aan

koloniën

te leeren

haar gezag,

zij

genomen hebben, om de

maatregel

maar ze bepaalden zich

menschen juist

moeten

het antwoord luidt, dat noch de Engelsche noch de Nederlandsche

en ze

in

tot het

de kerk

te

deze quaestie een acuut karakter.

't

ook

onderworpen,

indirect

afgoderij

als

zoodanig

om

uitzenden van predikers

uit te

aldus de

brengen. Door het koloniaal bezit kreeg

De

grofste afgoderij

werd

als

zoodanig

maar steeds geduld. We zien dus, dat ook wat de afgoderij betreft de leer der Vaderen steeds litera mortua is gebleven. En wat de Roomschen aangaat, in Engeland en ons land is alleen dit eenige te noemen, dat de bediening van de mis en de nooit geattaqueerd,

oprichting van beelden niet in

entegen

is

't

openbaar mocht geschieden.

In

de kerk daar-

ze steeds doorgezet zonder eenigen maatregel van de Overheid

deze afgoderij

Artikel

te

36

weren

onzer Confessie

toenmalige Gereformeerden belijdenis geschieden,

om

of uit te roeien.

in,

wel

maar toch

in

niet

neemt metterdaad het standpunt der zoo uitvoerig, want

de beginselen.

dit

mag

niet in

een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen