Dictaten dogmatiek. Locus de Salute, Ecclesia, Sacramentis - pagina 469

:

De

§13.

289

ecclesiae regimine.

woorden bedoeld wordt de belijdenis, die van den Christus had afgelegd. De Roomschen beweren, dat Petrus bedoeld is. Maar reeds in de 10^ eeuw, is in het jaar 909 op de synode van Troslaeum de meening uitgesproken, dat de christologische belijdenis van

zijde

is

steeds gezegd, dat met deze

zooeven

Petrus

Petrus zou

zijn

bedoeld.

der Gereformeerden, dat er dan Uirpx had moeten staan

De tegenwerping

taalkundig niet steekhoudend, want Trirpx en Trïrpo^

is

den zin van kelijk

Maar

is

komen beiden voor

in

voor rots komt zoo weinig voor, dat het beden-

TrÉTpot;

dat de Heere bedoeld heeft, tweeërlei

is,

Het

ken.

rots.

woordvorm voor

„rots" te gebrui-

woord

alzoo niet aan te nemen, dat Christus hier het

Trirpog in

den zin van rotssteen heeft willen gebruiken.

moeten vooral

Wij

XL

XpifTTÓc,

e! b

oog

uit het

gegeven,

op

letten

Petrus zegt tot Christus

het parallellisme.

en Christus zegt tot Petrus

elUérpoc. Dit heeft

a-l

:

Hem

verloren. Petrus erkent Christus in de qualiteit

n.1

als

den Christus, den van

woord daarop zegt van Rome, alsof <tu

Jezus

d

bij

Gezalfde en Verordineerde.

in

de woorden

te veel

In ant-

Hieruit volgt aanstonds, dat de exegese

Uérpo,; zou beteekenen

persoon" vervalt. Immers het regimen

zJ Ylirpoi;.

a-l

:

God

men

van den Vader

„gij

:

d

a-h

zijt

die

met macht bekleede

Xpta-rbg ligt juist uitgedrukt, dat

Christus rust Ylirpoi; moet dus slaan op den persoon, op wat

aan Petrus van Godswege was gegeven, en waartoe Petrus was geroepen. Gelijk Christus o XpccrTÓ<; is als de van God Gezalfde, zoo is Petrus Uérpog Hij van God de Nu komen we tot de

omdat

degelijk slaat het

om

roeping

vraag, of

op Petrus. Dit

die hierin iets aan de waarheid

Uérpog

êm

te zijn,

ontvangen

txCty; t?i Trirpx

te kort

slaat. Ja,

wel

met sommige Gereformeerden,

in tegenstelling

hebben

heeft.

op Petrus

gedaan. Maar

Rome

gaat mis,

wanneer het meent, dat het op Petrus' persoon als zoodanig sloeg. Neen het slaat op hetgeen in Petrus was en wat hem tot Petrus maakt. De persoon van Petrus gaat voorbij. Daarom moet Rome ook een successie aannemen. Wat maakte Petrus nu tot Petrus ? Dit dat Jezus tot

bloed u niet

nu in

hem zeggen kon

geopenbaard, maar mijn Vader,

die in de

:

„dat heeft vleesch en

hemelen

is,"

het kloekst in zijn belijdenis van den Heere was. Niet alleen hier,

de Evangeliën treedt Petrus op den voorgrond.

naam

Petrus, die uit aller

het

woord

Ook op den

voert. Petrus

is

en dat

hij

maar steeds

Pinksterdag

is

het

door Christus bepaald

als

woordvoerder aangesteld. Petrus had de gave des woords, en daar de belijdenis uitgaat door het woord, zoo is die gave van het woord in het doen van belijdenis

bij

Petrus

in

hervorregende mate

op die macht van het woord, op het is het, dat Christus zijn kerk bouwt.

De

uitlegging van

Rome

is in strijd

in het

ycnpoy/xx,

met de

leven geroepen.

op die

feiten

belijdenis

En daarop,

van den Christus

van het Evangelie. Tot Petrus

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen