Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 186
college-dictaat van een der studenten
Locus DE Magistratu.
158
Gods
maar ook
wil,
door den wil Gods
van
delijke qualiteit
wordt daardoor een
positief
te vernietigen poneert
Daarom
eigen wil.
zijn
antitiiese
geboren
de menscti eo ipso is
;
thetiscii
immers de god-
het stelsel van de Fransche Re-
volutie en de volkssouvereiniteit de meest absolute uitwerking van het Pelagi-
Het
anisme.
Pelagius, dat werkelijk op het gebied der genade de wil als
in
is
zoodanig zich geponeerd
van den wil ook
het
in
heeft.
van de natuur geleid hebben,
keer
Fransche systeem heeft zich die theorie
In het
Dit stelsel zou tot
der natuur geponeerd.
rijk
Goddelijke wil mainteneert zich door Gods almacht.
op zich
kan zich
die
Zoo
is
getreden,
in
God
schept
kan nooit gezag voortvloeien, wel de pretentie
zelf
ommeDe
de mensch goddelijke macht had.
als
tot
;
uit
een wil
gezag, maar
noch mainteneeren.
niet realiseeren
de Fransche Revolutie de menschelijke wil met deze pretentie op-
maar daaraan ontbrak de achtergrond van almacht. Men kon wel
eenen „alwil" poneeren, maar
niet
de almacht daarachter schuiven. De natuur
toch bleef de natuur, het menschelijk leven bleef hetzelfde, evenzoo bleven de
verhoudingen van mensch en mensch, de sociale verhoudingen zich openbarend de verhouding van vader en kind, heer en knecht enz.
in
;
eveneens bleef de
overmacht der natuurelementen bestaan en de onafhankelijkheid van den mensch daarvan
;
zoodat het
stelsel
van den alwil Pelagiaansch
midden van eene daaraan
te
niet
beantwoordende
in
realiteit,
den mensch
rustte,
want deze beant-
woordde aan de suprematie van Gods wil, die den mensch in afhankelijkheid hield. Het was een slaaf, die droomde God te zijn, maar die, ontwaakt, zijn kluisters gevoelde.
Uit die innerlijke tegenstrijdigheid van de Pelagiaansche pretentie der Fran-
sche
Revolutie
verband met de
in
feitelijk
de souvereiniteit over den mensch naar
mensch
van
en
mensch, daaruit
is
ziel
heerschende oppermacht Gods
in
en lichaam en met de ongelijkheid
de jammer van onzen tegenwoordigen
al
toestand geboren.
Met dien
alwil in een geheel anders geconstrueerde wereld
wel doctrinair
in
kan de mensch
Pelagiaansche wilsvrijheid indroomen, maar niet realiseeren.
Vandaar dan ook, dat de
liberalen en die richtingen, die
met doctrinen van
den Pelagiaanschen alwil dien individualistisch wilden doorzetten, gestuit
van
klip
baart
tot
op
en
klip
giaanschen alwil dat
quentie,
zich
ten
zetten,
in
overeenstemming
te
om
zoo de
brengen.
Nog
realiteit
doel
gesteld te
te lossen
hebben
vernietigen,
en
al
niet
om
met den Pela-
zuiverder
Anarchisme en Nihilsme, inziende, dat het
maar ze
mensch op
in
maatschappelijke omzetting
een
zijn
de sociaal-democratie zich de consequente zucht open-
niet
is
de conse-
kan gelukken,
alleen de bestaande maatschappij al
het
bestaande
om
te
tusschen mensch en
wat door menschen op aarde geproduceerd
is,
te
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1910
Abraham Kuyper Collection | 804 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1910
Abraham Kuyper Collection | 804 Pagina's