Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 65

§ Ps. 86

In

heet het

1 1

:

De Cognitione

2.

t'jDB'

:

HNT/»

^13^' "^Ül

sprake van „vroomheid", maar de bedoeling

van mijn hart weer

Evenzoo

hun uitganspunt

tot

Spr. 14

in

:

27:

"yiprz

:D''''n

is

47

Dei.

En ook deze

ons brengt

zet,

hnt;

energiebetoon, de impuls

tot

is

wederom geene

het diepste van mijn wezen."

in

nin^

d.

w.

de innerlijke gewaarwording van de praesentia Dei

is

hier

„Herzamel de uitgangen

:

is

de vreeze des Heeren

z.

in ons, die

van ons wezen, en

ons als

in actie

zoodanig

heet „eene fontein des levens". In viel

11:7

Sam.

1

op het volk,

wordt gezegd w.

d.

z.

:

Dyn-^y nin>—inB

^n^i

;

de vreeze des Heeren

door de openbaring van Gods majesteit en wónder-

macht werd op dat oogenblik het diepste

van

religieus besef in het hart

het

volk geroerd en opgewekt.

Hiermee

geroerd worden. Met intellectueele kennis hebben ze niets

innerlijk

Gen.

In

pnT nn

samen, dat God zelf genoemd wordt de Vreeze, ina. De nxT beteekenen oorspronkelijk beide een physiek beven, een

hangt

woorden in- en 31

•,

42

:

53

en

te

maken.

wordt God genoemd de God van Abraham en de

de Vreeze van Izaak.

den naam, waarmee Izaak

Het spreekt vanzelf, dat

God noemde.

dit

pnv nni aanduidt

nn~ moet dus eigenlijk niet vertaald

worden door „Vreeze", maar door „Vreesveroorzaker". Door zijne praesentia in den mensch doet God den mensch beven en wekt daardoor het gevoel van heilige majesteit en vreeze. Cf. 1 Sam. 10 26: „En Saul ging ook naar :

huis

zijn

Gibea,

te

en van het heir gingen met hem, wier hart

God

geroerd

had". In Jes.

8

13 wordt

:

hiphilvormen Hij

zij

uwe

gebruikt,

God genoemd de Dpx-iirs en de Dpxnyö. Daar worden waarom dan ook de vertaling: „Hij zij uwe vreeze en

verschrikking" fout

ring veroorzaakt en in

Die ayri wordt

uw

Hij is

is.

de Vreesaanjager, „die

in u

ontroe-

binnenste een heilig ontzag teweegbrengt".

de Heilige Schrift ook gesteld in de verhouding van den

in

De ay^ van den mensch zou op de dieren rusten, zoo zeide God, cf. Gen. 9:2: „En uwe vrees en uwe verschrikking zij over al het gedierte enz." Men zou het omgekeerd verwachten, want dit woord werd mensch

tot

de dieren.

gesproken na den zondvloed.

Met

dat NniQ wordt

dus

gewaarwording van ontzag. eerste

neiging

om

is

voor

dieren hebben die neiging.

Die

wVii's

nu,

die

eene inwendig gewrochte werking, eene Een beest heeft ontzag voor den mensch, de

bedoeld

hem weg Bij

te

loopen.

Zelfs de „verscheurende"

de gedomesticeerde dieren

op de dieren

ligt

met betrekking

tot

is

ze getemperd.

den mensch, wordt

vergeleken met de ay^, die de mensch voor God heeft. Het is de innerlijke gewaarwording van eene meerderheid tegenover zich, waardoor vreeze gewekt wordt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen