Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 917

Caput

V.

De Mediatoris

Officiis.

§

De plaatsbekleedlng v.

7.

hoofd

in

laatste

nu geschiedt, doordien de unio mystica ons

genetisch en organisch verband

van Christus.

Niet

geliji<

d.

Middelaaar. 101

stelt tot alle

anderen.

Dit

het Hchaam Adam, gaande van vleesch naar geest,

bij

maar langs den omgekeerden weg

;

inlijft in

den geest beginnende en

in

in

de

verheerlijking des lichaams eindigende.

Op

God

die wijze,

hoofd van

als

Hem

en

staan

zijnde en blijvende, en toch niet als individu

nu

allen, die potentieel reeds

eens

Hem komen

met

actu

in

maar

organisch verband met zullen,

in

onze natuur

opgetreden, kon Hij niet anders dan plaatsbekleedend handelen.

Zijn

ware denkbaar geweest, zou onzer aller volstrekte ondergang geweest zijn, maar ook zijn glorierijke triumf is onzer aller val, stel die

—

rechtvaardigmaking en volkomen zegepraal.

Toelichting.

Deze paragraaf toegelicht.

onze

Christus

onze

In

komt en

sprake

[ter

wereld

christelijke

spraak verwierf en zoo ons den

weg

God

betaald heeft

bij

iets

Munus

het

uitvoeriger

is

in

aldus onze vrij-

;

De over deze zaak

der zaligheidgOpende.

meest juridische voorstelling

bestaande,

daarom

is

bestaat de belijdenis, dat Christus

rantsoen der zonde aan

het

plaats

metterdaad een der meest ingrijpende, die

is

van

Sacerdotale

ontleend aan het Romeinsche recht

en wel aan het denkbeeld van „substitutio" en „expromissio". Menschen, die het

Romeinsche recht bekleedlng

bestudeerd hebben, nemen het denkbeeld van plaats-

Vandaar dat het spreken van Jezus

van borgtocht. volk zoo geliefd

Toch

niet

plaatsbekleedlng, die onder ons het meest

uit die

als

gewoon

is, nl.

die

„onzen Borg" onder het

is.

De

steekt hierin een groot gevaar.

niet-geloovige wereld heeft

eeuwen

lang met kracht en ernst daartegen geprotesteerd en het veroordeeld als „bloedtheologie"

;

veroordeeld,

te kort deed,

de

schuldigen

liet

—

ongeloovigen natuur door sterker

dan

zichtigheid

God

is.

overgelaten.

en

eerlijkheid al

is

men

Zelfs

den geloovige.

wat de

het aan het denkbeeld

te veel ;

in

Bij

is

zei,

is

in

God

dat Hij den onschuldige voor

van

een

van gerechtigheid met

af

der

te

zeggen

scintillae

het rechtsbesef

bij

in

:

dat zijn

de gevallen

den ongeloovige vaak

de ongeloovigen vindt men vaak een voor-

geldelijke

gemist wordt.

terwijl

men

er niet

want het rechtsbesef

zoo heel zelden

alles,

Nu

lijden.

bij

vromen maar niet

omdat

daar deze leer inhield, zoo

omgekeerd

zaken,

die

Bankroeten bij

weldadig in

aandoet en

christelijke kringen

bij

zijn

geheel wereldsche families dikwijls

financieele verhoudingen betreft, zoo accuraat mogelijk in orde

Opmerkelijk

is

het

dan

ook, hoe juist

in

Amsterdam

bij

de ongeloovige

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen