Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 529

§

De

3.

mortuis ante parousiam.

hemel was opgevaren, van dat oogenblik in

hun toestand

nu wel overgaan

zij

Alleen,

waar

af

moest er wel eene verandering komen

de gemeenschap met den Middelaar

uit

:

waarvandaan het komt, dat we

in

het

we

in

het

omtrent de Scheool, die

dan kon

dezelfde,

Doch omgekeerd dezelfde

exhibitis.

den toestand

Oude Testament eene voorstelling Nieuwe Testament missen. Ware

geen verschil

er

nu de toestanden verschillend

:

zijn,

die de Schrift

in

van toen en dien van de zaligen van nu, daar gevoelen

we,

niet

promissis, moesten

er zulk een aanwijsbaar verschil bestaat tusschen

de geloovigen

de toestand

in

de gemeenschap met den Middelaar

tot

van

vinden

53

de voorstellingen bestaan.

in

zijn,

kunnen de voorstellingen

moeten ze uiteenloopen en alleen exegetische

knutselarijen,

haar gezag aanranden, kunnen met eenigen schijn van grond

in

dit verschil opheffen.

De

voorstellingen zijn verschillend, en dit verschil

dat

neer,

het

in

Oude Testament

De Scheool

de kwaden.

is

alles

komt hoofdzakelijk hierop

naar den Hades gaat, de goeden met

neutraal terrein, zonder satanisch karakter. In het

Nieuwe Testament daarentegen geldt de Hades, de Scheool als zoodanig in malam partem, ongeveer gelijk met de yéivux. (Wel zijn er enkele overgangen, maar dit is toch de doorgaande beteekenis). Opmerkelijk is, dat in de plaatsen van het Nieuwe Testament, waar het Oude Testament wordt geciteerd, de Scheool ook weer zijne oude beteekenis krijgt (cf. b.v. 1 Cor. 15 55.) :

Het den

niet in het

ligt

Heiligen

aardige

niet

maar ze

samen

is

zijn

bezitten

bestaan.

Wel

met het o-wax

meer

en

met het Er

t|>j>x,/7

a-üi/xx

blijft

blijft

—

dit

geen sprake

zijn

daarin kan dus het eigen-

Als Christus zegt Ik in het

:

„waar twee

of drie

midden" en dergelijke sterke

op eene gemeenschap door het

rii/ci^x

van eene rechtstreeksche gemeenschap

omdat een psychisch leven geen gemeenschap

Immers

hpocrx.

;

die natuurlijk voortduren, ze houdt niet op,

dan doelt

So^xa-B-iv Tc'j Xp:(TToy,

;

reeds op aarde

onderscheidende.

hier

kan hebben met rx crüi/icx

we

mijnen naam, daar ben

in

Ook k^n

"Aytsv.

pneumatische

Geest,

niet het

uitdrukkingen

gemeenschap van een in God ontslapene met want gemeenschap met Christus door

dezer

karakteristieke

Christus

bij

den dood heeft separatio plaats tusschen

en het psychische mist een orgaan voor zulk eene gemeenschap

van Christus.

dus

over, dat de afgestorvene geloovige een geheel andersoortige

gemeenschap met Christus

bezit dan op aarde, doordien hij van uit zijne ({/^x>7 gemeenschap kan erlangen met de ^uxn t^^ Xpca-rov. Dat er gemeenschap van een ^w^^rj met een px'^ bestaan kan zonder somatische leid-

rechtstreeksch

draad,

toont

tusschen Dit

is

ziel

reeds

en

ziel

noodig op

het

sympathisme op aarde, dat op zekere gemeenschap

duidt te

(cf.

Prof.

merken

om

Schröder van der Kolk's Psychiatrie.) te

kunnen verstaan den overgang van de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen