Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 328

Locus DE Deo (Pars Prima.)

310

Dei alleen van de negatieve zijde geleerd. Maar tevens, en daar moeten wij wel

op letten, wordt hier terzijde geworpen de voorstelling, alsof God niet op aarde, maar wel in den hemel zou zijn. Immers, die voorstelling heerscht nog vrij algemeen

wij

:

op aarde, maar God

zijn

van

verdeeling

Polen uitriep

De gereformeerden hebben de

„in

Zooals men

den hemel.

in

is

„La France

:

est

Dieu

loin et

si

de

geleerd in hun Heidelbergschen Catechismus, dat

hemelen" aan Gods Vadernaam wordt toegevoegd,

maar opdat

selijk te verstaan,

bij

est trop haut"-

wij niet aardschelijk

van

om

niet

dat plaat-

zijne majesteit

zouden

gedenken. Jerem. 23 plaats

:

:

23 en 24

„Ben

verre? Zou zich iemand

zou

en

hier

sterk.

Ben

Ik

echter

Hem

de aarde buiten

23ste vers

Het

God van

een

vervalscht,

eenzaamheid geheel,

saam komt de volheid

God de Heere

wordt

voorstelling

omdat

alles,

gelijk

hoeken doet

alle

die :

men

waar

Hem

gerekend.

af

simul est

et

Zoo

het niet.

is

God

dus afgesneden.

;

iemand

omniscientia

voor

menschen, ons bewustzijn zijn

echter

gescheiden

Zoo

„Vervul

af

is,

komt voor

uwen Geest leven

daar

in

ziet nooit iets uit alle

ding

Die twee vloeien

in

Ik

niet

enz. ?"

men voor

de Heilige Schrift

in

de pas gelezen plaats Jerem. 23

bijv.

enz. ?"

gevraagd wordt

Tot op zekere hoogte

zichzelf

ook

niet

mee.

:

:

24,

„Zou zich

Diezelfde gedachte

vers van dezen psalm

het leven en het bewustzijn identisch. zijn,

van de omni-

wij eene rijke openbaring beide

T'^e

nabij

saamgenomen.

hier

het

Hij ziet

God van

de

is

;

de verte;

Alle dingen zien,

is.

en ons levensbewustzijn reeds saam.

leeft

maar haar licht ook deze

is,

verborgene plaatsen kunnen verbergen enz. ?"

in

heengaan

de voorstelling op, alsof

Hij vervult het heelal

wezen van

twee begrippen

het

licht

dingen vervullen, dat

alle

1—13 hebben

met

Eerst in het nabij en verre

aan de zon, die wel ver

zijn

verre

omnibus.

in

ons komt zoo

Bij

uit.

zou

elkander.

in

parallel

De omnipraesentia Dei wordt God ook een God van verre God is bij een kind van God in

niet verstaat, dat

praesentia en van de omniscientia Dei.

voortdurend

vooral het Vervul Ik niet 7 spreekt

;

zouden wij omgekeerd verwacht hebben, namelijk

stralen.

God van

de

is

zou liggen

nabij alles, in het

Hij

daarom worden In Psalm 139

der

God van Ik hem

verre en niet van nabij ?

indien

het verre namelijk van

zijne

dat

de Heere, en niet een

verborgene plaatsen kunnen verbergen, dat

in

Na wat wij over de adessentia Dei gezegd hebben, is deze plaats De voorstelling moet prijsgegeven, alsof God in den hemel wezen

te verstaan.

in

het laatste gezegde, eene merkwaardige

nabij, spreekt

zou zien? spreekt de Heere. Vervul Ik niet den hemel en de aarde ? spreekt

niet

de Heere".

is,

om

vooral

is,

God van

een

Ik

„Waar zou

:

ik

valt zelfs bij ons,

Want waar geen God den Heere

Bij

En omdat

die beide nooit

maar altoos samenvallen, daarom worden ook

in

dergelijke

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen