Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 315

;

§ in

in

De gevolgen

6.

dèr zonde.

Adamo, toen deze zondigde. Justojudicio een

zondig

erfsmet heeft,

geslacht en krijgt

is

deswege

hij

voor God. De ouden onderscheidden zetten en gezegd: Er

Roomsch

is

Men

uit,

Adam;

uit

hij

inquinatus

zich zelf

uit

—

-

te

was en met den Paus vele Samen gaven zij een

zijn tijdgenoot.

dat er dus niets zou bestaan dan de imputata culpa Adami,

nl.

die van

maar geen

De orthodoxen onder de Roomschen en Gereformeerden

hebben deze dwaling tegengesproken er wel is een 't

volge-

afkomstig, gestorven te Utrecht, een

waarin geleerd werd, dat er eigenlijk maar ééne zonde was,

men dat men ook in

dit

wel getracht de zaken anders

Het meest bekend onder de voorstanders

Kampen

Eveneens Ambrosius Calharinus,

Leert

is,

ook reus

een imputatio culpae Adami, maar er isgeen peccatuin

is

Albertus Pighius

peccatum inhaerens.

leert

heeft

theoloog, die ook op het concilie te Trente

reizen deed.

werk

en daar

;

steeds en zelfs Bellarminus heeft

dit

inhaerens; wel erfschuld, geen erfsmet

dezer leer

God Noach nu geboren worden

imputationem maar

niet per

houden op het concilie van Trente.

laat

labes peccati

hij

65

B. In öenêsi.

Bellarminus, Controversiae C. IV

:

peccatum imputatum maar

genadewerk wel de

juslificatio

:

niet inhaerens,

5.

dan

van Christus maar komt nood-

zakelijkerwijs tot loochening der inklevende heiligmaking en gaat zeggen, dat het

eenig onderscheid tusschen den wedergeboren en onwedergeboren mensch justititia

imputata,

zuiver naast elkaar.

Thans moeten

maar

niet

—

de sanctitas inhaerens.

Deze

is

de

parallellen ioopen

nog wijzen op de experientia en de tegenspraak der ketters. Wat de experientia betreft wij zien voor onze oogen tot ze\hhi\ de kleinste wij

kinderen verschijnselen, die verre van heid,

kwaadaardigheid enz.

reeds op vroegen

leeftijd

Maar

aanwezig

lief zijn

;

opwellingen van toorn, nijd, jaloersch-

niet alleen zijn,

vinden

doch ook hun

wij, dat

deze verschijnselen

iibiquiteit

wordt ons door de

waar men volkeren vindt. Ten tijde dat onze vaderen dit leerstuk der erfzonde vaststelden, was nog een groot deel der aarde terra incognita maar de ontdekkingen later gedaan, hebben altijd de waarheid dezer leer bevestigd. Een uitzondering op dezen regel, naar men een tijdlang meende, schenen vele kringen in de Zuidzee-eilanden. Cook vond ze bewoond door zachtaardige, vriendelijke menschen en de Fransche Revolutie beweerde, dat dit nu de natuurstaat des menschen was, waarheen men terugkeeren moest. Maar nadere kennismaking heeft dat beweren volkomen weersproken; het zijn daar zondige menschen evengoed als hier. Maar niet alleen de ubiquiteit, ook het ab antiquo experientia geleerd.

Zonde

is

overal

;

leert

ons de geschiedenis. Nergens

is

er heugenis

van een anderen

tijd in

de

Ame-

rikaansche, Latijnsche, Noorsche en Babylonische wereld of de getuigenissen uit het verleden behelzen altijd dezelfde klacht: dat in den schijnbaar zoo grooten

mensch van binnen een worm knaagt. De volkeren, die nadachten, zijn dan ook tot eene conclusie gekomen, die overeenstemt met de Belijdenis der Kerk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen