Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 459

§

Eigenaardige vorm van het verbond tusschen

3.

God

en mensch.

65

Al de aangehaalde plaatsen waren uit de brieven van Paulus. Is deze gedachte dan een uitsluitend Paulinische ? Terloops zij opgemerkt, dat het op tentamens en examens soms aan het licht komt, hoe weinig men thuis is in het onderscheiden spraakgebruik der verschillende bijbelsche schrijvers. Een

gemakkelijk

het

daar

in

komen

te

het beginsel, dat aan zulke

wij ons natuurlijk. is

om

middel

Tegen

biblica.

Maar

onderscheiden

neemt

dit

weg, dat het een element van belang

niet

spraakgebruik

is het gebruik van een theologia werken ten grondslag ligt, kanten

der

verschillende

schrijvers

in

het

oog

houden.

te

De vraag kon

zoo

dus

is

Is

:

de gedachte van

Schrift

volstrekt

Paulus

het

niets

te

instrument

is

\7rxyytXiyj. uitsluitend Paulinisch ?

Dat erkennen aan de autoriteit der Heilige kort gedaan. Dan zou daaruit slechts blijken, dat geweest, waardoor de Heilige Geest deze zijde der

en dan ware met

zijn,

dit te

waarheid wilde openbaren. Maar het tegendeel blijkt uit 1 Joh. 2: 25: „En dit is de belofte, die Hij ons beloofd heeft, n.1. het eeuwige leven". 2 Petr.' 1:4: „Door welke ons de grootste en dierbare beloften geschonken zijn", en c. 3 4 9: „De Heere vertraagt de belofte 13: „Maar wij verwachten, naar Zijne belofte, nieuwe hemelen en :

„Waar

de belofte Zijner toekomst?",

is

en vs.

niet",

een nieuwe aarde".

Dus ook

De hoofd-hoofdstukken Romeinen

zijn

4,

de andere schrijvers

echter, de capita classica

Galaten 3 en Hebreen

Romeinen 4

In

bij

geldt

:

vs.

is

van de Va,...cA/x/ sprake.

voor de

leer 'der beloften

11.

de vraag, of Abraham zijn zaligheid verkregen de norm van de werken, of uit het geloof en dus uit de norm van het genadeverbond. Antwoord (vs. 14, 15, 16): „Indien degenen, die uit de wet zijn, erfgenamen zijn, zoo is het geloof ijdel geworden, en de heeft

de

uit

wet,

het

dus

uit

beloftenis te niet gedaan.

daar

genade

wet

is,

Want de wet werkt toorn; want waar geen wet is, Daarom is zij uit het geloof, opdat zij naar

ook geen overtreding.

is

zij ;

ten

einde

maar ook dat

de belofte vast

uit

het geloof

zij

den zade,

al

Abrahams

is,

niet alleen dat uit

welke een vader

is

de

van ons

De herinnering aan de belofte keert dan terug in vs. 20: „En hij heeft aan de beloftenis Gods niet getwijfeld door ongeloof", en nogmaals in vs. 21 in den verbalen vorm „Ten volle verzekerd zijnde, dat hetgeen beloofd was, Hij ook machtig was te doen". allen".

:

Gelijk betoog

Ook

in

wordt geleverd

Hebreen

in

Galaten 3

:

14,

16,

17,

18, 21,

22 en 29.

Abraham, zoo lezen we daar (vs. 9), is' een inwoner geweest in het land der belofte als in een vreemd land, en heeft in tabernakelen gewoond met Izak en Jacob, die medeërfgenamen waren derzelfde belofte, n.1. der belofte van den ingang in Kanaan. Als er dan ook in vs. 33 sprake

is

11.

van het verkregen hebben der

belofte,

wordt bedoeld de belofte van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen