Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 277

§ eene

van den

actie, die

De nominibus

6.

259

Dei.

naar zijne kinderen uitgaat, maar van een (^xti-

Trxr'r^p

En

hier oi Sly.x'.oc genoemd, wat worden nu niet geroepen, om hun 48, <pw te laten schitteren tot bekeering van de wereld, maar dat yj'iu- zal, tot nog veel hooger heerlijkheid opgevoerd, in hen uitschitteren als hun normale staat en stand. Nu is deze plaats daarom te meer merkwaardig, omdat in het Oude Testament de koningsidee veel meer op den voorgrond treedt dan de Vaderidee. De Vadernaam blijft in het Oude Testament toch altoos secundair de

dat

>.dx,

die

hetzelfde

als

is

heeft.

tcoltI^p

riXitc.

oi

kinderen,

zijne

Matth. 5

uit

:

;

hoofdgedachte

God

is:

mijn Koning. In deze uitspraak van onzen Heiland

is

worden beide gedachten gecombineerd. Het wordt nu „een koninkrijk van den hemelen

die in de

Vader,

De grootsche gedachte wordt hiermee geboren

is."

van een koninkrijk, welks koning

ook door

noch

heeft,

de onderdanen

al

patriarchale

onder

ging

idee

komenheid

genomen

men nx

zijn.

is,

maar waarbij

Dezelfde gedachte lag

de

uit

i/^wv

ÏtcI

zij

in

de

in

Die patriarchale

genesis.

rr,q yr,!;.

haar hoogste vol-

dg yxp

Ï<ttvj iifX'hv

'o

-Trxrr^p

de heidenen het gebruik van „pater deorum

van iN nagaat, dan

menschenleven.

bij

is

et

dat alles vergelijkenderwijs

„Gelijk een vader zich ontfermt" enz.

Bijv.

onder de menschen genomen

En

als het eigenlijke.

wijze van vergelijking, via eminentiae, overgebracht op God.

staat

eigenlijke Vader,

zoo

aarde vader

is,

luidt

het hier, de archetypische,

kan dien naam nooit dan ectypisch dragen.

met nadruk op den voorgrond,

hier

niet"

zult

Uw

de hemelen. Type en antitype worden hier op de rechte plaats

in

Wat op

gesteld.

„gij

aan zich onderworpen

Oude Testament nu kwam men dit reeds in zooverre te boven, dat in verband bracht met den Nin. Maar hier wordt nu de gansche zaak

de Vader

tiq

bij

vaderschap

principieel omgezet. is

(xV^ Y.x'kifrrj-i

dat

Israël

het

uit

wordt dan het

In

kxI Trxripx

:

in

het

is

spruit

de koningsidee. Maar hier keert

in

Wanneer men

yjpixvioq.

het

9

:

dearum" en Daar

souvereiniteit

niet

koning verkoren

terug.

Matth. 23 o

tot

den koning geboren

uit

de

idee:

onderdanen

zijne

onderdanen

zijne

kan

enz.

den

uit

aard

als archetypisch

der zaak hier niet

van God.

letterlijk

Het

verstaan

worden, alsof wij onzen vader of leermeester geen „vader" mochten noemen; integendeel,

mag, en schap draagt,

het

zelfs

rust

Oude en

niet

:

aandacht

hen,

in

maar wiens

Luk. 6 36:

maar

\oezen het

in

God, die

is h

7cxtV,p o

h

den

naam van Vader

roïq oLpxvsïc te zijn. iifz.ü)v

oiKTtpfKtiv ka-riv.

Wat hier de om

opleggen aan de kinderen Gods van de verplichting,

eene ethische kwaliteit, als te

leeren ons, dat zulks wel

niet slechts

y^VeerS-e ouv ocKvip/xovegj KxB-ojg b Trxrr.p

trekt, is het

jjichzelven

Nieuwe Testament

het

moet. Alleen maar, het oorspronkelijke, het archetypische Vader-

ik

het zoo

mag

uitdrukken, die in

ontwikkelen. Tusschen den vader en

zijn

God

is,

ook

in

kind bestaan er trek17

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen