Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 293

: ;

§

De gevolgen

5.

der zonde.

43

A. In Genere.

van God zelf en daarna pas Daarom zegt onze Catechismus „dat de zonde, welke tegen de Allerhoogste Majesteit Gods gedaan is, ook met de hoogste Daarom was de eerste zonde, (betrekkelijk zoo gering, strafte gestraft wordt." het eten van een appel), toch absoluut. Had Adam 50 moorden op zijn geweten gehad (gesteld dit kon geschieden zonder aanranding van Gods Majesteit) het zou hem kunnen vergeven worden; althans geen eeuwige straf ware het ook,

klein

de

in

is

schending van

een

gevolg geweest

;

maar

aanranding

plaats

eerste

bepaald

artikel.

ééne geringe daad, waardoor

juist die

de Majesteit

hij

aantastte, heeft een eeuwige straf ten gevolge gehad.

Wat

nu de

is

zegt de mensch

:

„Neen,

mijn wet boven de

Uwe

God

den

dus

heeft

Souvereiniteit

moest

zoo

den

gezegd: „Ik

heeft in

dit

stel

opzicht niet toe

;

u de wet!" en nu in

punt

dit

stel

ik

Daarmede zou Gods souvereiniteit gebroken liggen. mensch en den engel de macht geschapen om zijne

1"

kon God

dit

den mensch toch

ze

zondaar pakt

die

in

rug en

zijn

in

niet doen, of zijne Souvereiniteit

zonde aangreep, van voren

hem

neerlegt. Reatus dat

God,

men veracht had, zijne Souvereiniteit den mensch komt openbaren en hem tot de erkenning dwingt

in

!"

toch Souverein

is

U

kennen, wiens Souvereiniteit

te

nu terstond

„God

God

ik geef

schenden, en dat

zijn,

afgestooten,

nu geeft

in

te

—

reatus?

En de rechtstreeksche

God onwederstaanbaar

van het geweten

inspraak

den mensch

in

niets anders,

is

dringt, en zegt

„Ik

:

dan dat

ben Souverein ook

over U!"

Het sterkst toont de H.

Souvereiniteit heeft aangetast.

ven,

of

een diep berouw komt op

en waar

gezegd had

hij

:

uit

De

niet

ook

zoo

voorstellen, alsof

God

Ik

dus mijn best doen

betreft.

scheppen. teit

lutherschen

J.

met zich

hij

later

is

niet uit

zelf te

Gods

niet alsof

dacht

om

:

die

God had deze wereld Neen, de quaestie beleedigt,

maar moet God

zijn

is

is

God de

verdoen.

de Luthersche

ontwikkeld niet door een

Muller

in

zijn

:

„Die Lehre der

Wij mogen

reatus raakt de quaestie van de Souvereiniteit des Heeren.

;

zal

kwaad bedre-

het

doet hulde aan de verraden onschuld

de Gereformeerde Kerk ontstaan, en

redden

dat

hij

—

dus

haar

;

besef van schuld

het

in

Gereformeerde maar door den Sünde."

En toch nauwelijks was

Jezus moet weg, eindigt

Dat dieper doordringen

maar

dan wie nooit iemand

S. dit in Judas, schrikkelijker

Gods

wereld, die verloren ging,

„de wet, die

Ik

geschonden wet

gemaakt had, te

is

herstellen."

wou

verbroken

Want wat

en wet kunnen vernietigen en een andere

anders.

Wanneer een persoon de Souvereini-

het niet voldoende, dat die persoon vernietigd wordt,

Souvereiniteit in dien beleediger zelf handhaven. Die per-

soon moet Gods Souvereiniteit weer voelen.

Kon

dit niet,

dan lag Gods Sou-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen