Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 194

Locus DE Deo (Pars Prima).

176

over

niet

Trvvjixy. als

persoonsnaam. Anders begaan wij misschien dezelfde fatale

vergissing.

Wanneer men over God

als rh tcvvjijlx spreekt, en

dat op te vatten in den zin van rh ttvvjjxx xyiov, dan

men begaat de komt men tot

om

fout,

spiritua-

o-'i/ix wordt dan zoo met de somatische wereld, niets te maken had. Dan is de monnikenstand een begeerlijk goed, men wordt akosmisch en Om dat spiritualisstelt al het zichtbare als beneden de digniteit Gods voor. tisch dualisme af te snijden, is het noodig in het oog te houden, hoe in God

De

dualisme.

listisch

opgevat,

tegenstelling tusschen ttvi-j/xx en

God met de

alsof

'ipxrx,

de springader en bron is van alle angelisch en psysomatisch leven. Dat geldt evenzeer van eene slak als van een leeuw, zelfs van het plantenleven en de natuurelementen. Ook het leven, dat in de plantenwereld ritselt, ook de vonk in de electriciteit, al wat al de grond van leeft en actie in zich heeft, is vrucht van God als rh tt^jvjixx To

als

Tcvt-jfjix

chisch,

niet alleen

maar ook van

alle

;

ligt niet in

actie

zijne

verstaan,

te

als

men op

maar

pneumatische.

Dit

het spiritualistisch-dualistisch standpunt

blijft

het somatische,

in het

niet

is

staan

dan denkt men zich rh irvvjfxx alleen als oorsprong van het psychische leven. Maar om eenheid te krijgen en te begrijpen, vanwaar het leven in de zpxrx is, moet men van dat Platonisch spiritualistisch dualisme aflaten en zich keeren Die leert ons, dat al wat geschapen is, zóo is geschapen, tot de Heilige Schrift. dat de actie en energie, die er in werken, vrucht is van God als rh tt^jvj^lx. Zoo eerst verstaan wij een psalm als den 148sten^ waar de psalmist in heiligen zingt: Looft Hem, niet alleen gij engelen en menschen, jongen en jubel ouden, maar ook gij planten en dieren, bliksem en donder, wolken en regen,

en

hagel

stormwind,

éen woord,

in

wat

alles,

in

de natuur het leven

uitmaakt.]

Nu

er zeer zeker eene tegenstelling tusschen

is

rx

tische wereld,

'ópxrx.

Maar

die tegenstelling

er tusschen die beide eene absolute antithese

God gie

als

rh

TTviii^x

gaat zoowel voor de

niet

en de soma-

opgevat worden, alsof

zou bestaan. Volstrekt

'ópxrx als

voor de o.hpxrx

niet.

alle

Van ener-

uit.

Die tegenstelling tusschen Godrelatieve.

Dat

wil

'ipxrx

komen

hunnerzijds creaturen

dingen,

als rh Tr-jvjfxx

en het somatische

zeggen, er wordt door uitgedrukt, dat

'ipxrx het leven werkt, dat Hij

die

God als rh7ryij,ux,

mag

maar dingen,

ook wel de zijn,

die

stoffelijke

wereld

bezielt,

niet gegenereerde, niet uit

door

zijn

is

dus eene

God ook wel

scheppingsivoord

Hem

als

in

de

maar dat voortge-

zoodanig

in

Van die creaturen is de mensch de hoogste. Als mengemengde wezens, die deel hebben aan beide zijden van de maakt het hoogc standpunt van den mensch uit. Een engel

het leven zijn getreden.

schen

zijn

wij

schepping.

Dit

maar aan éene zijde deel. Dat is ook de reden, waarom Christus niet een engelenvorm, maar een menschelijken vorm heeft aangenomen. Van al het creatuurli^k leven toch is de mensch het hoogste, heeft

\

I

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen