Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 406
college-dictaat van een der studenten
Locus DE Deo (Pars Prima).
388
vrij
gaan
uit zal
het oordeel als iustus, het loon,
in
hem daarvoor toekomende,
Elk geloovige krijgt de eeuwige zaligheid de iustitia Dei; hij ontvangt ze, naar recht, als loon.
eene eeuwige zaligheid.
is
dus krachtens En waar werken
van
kind
het
volbracht,
heeft
toegekend, dat nu niet
van
trap
in
u
in het
ook daarvoor
hem
:
Waarom moest God aardschen
den
Bij
„En mijn Vader, die
Men
van het vonnis
Nu
;
gratie
bij
zeer
het
is
is
handhaving
de
heeft
van
God
Hij de straf niet kwijtschelden?
men,
bestaat het instituut van
om
de
bij
het
zonder dat er een tegenwicht gegeven
dat, vooral in iuridische kringen, het instituut
de voorstelling, die wij ons vormen van
op
recht
bij
na
recht
niet,
opge-
op den voorgrond
met de andere vormen van vernietiging
niet
heeft
het
zijde het eerst
zijde
van eenige vergoeding geen sprake.
er
begrijpelijk,
van gratie geïnfluenceerd
Waarom
het verborgen
in
landen het recht,
alle
in
te schelden,
de gratie
verwarre
Kon
oordeelde
nog
nu
heeft
vonnis opgelegde straf kwijt wordt.
straffen?
zoo
rechter,
De overheid
gratie.
een hoogeren
openbaar vergelden."
worpen, maar daarna almeer van dusgenaamd orthodoxe
geschoven:
in
volkomene zaligheid wordt toege-
die éene
in
Wij komen thans toe aan de vraag, van ongeloovige
d.
genade een loon
uit
de eeuwige zaligheid bestaat, maar
heerlijkheid, die
zal het
verlosten staat, door genade godzalige
zijn
in
wordt hem
Daarin bestaat wat Jezus zeide
kend. ziet,
God, daar
God, en dientengevolge de vraag oprees gesproken en
straf
opgelegd
te
hebben,
eenvoudig kwijtgescholden ?
Eene tweede overweging steunt tegen
den
bitterheid
ander overtreden in
zijne ziel op,
Gij moet vergeven. Dat
kwaad Die
en
dan moet
ook dus
:
er
dit te
komen gedachten van wraak en keer gegaan en er wordt gezegd
inplaats van
:
het te vergelden
te vergelden,
laten glippen en doen, alsof er niets geschied ware.
twee denkbeelden hebben saam geïnfluenceerd en geleid
Als
dat
dan
bij
Men
is
Als in het gemeene leven de een
die vraag.
heeft,
nu reeds
bij
koningen en gewone menschen zoo
God, die de Liefde
is
;
waarom
heeft in de ethische kringen,
is,
tot
de vraag
hoeveel te meer
vergeeft en vergeet Hij niet ?
onder den invloed van de pantheïstische
philosophie dezer eeuw, aan die gedachte nog meer voedsel gegeven, door recht een lageren verschijningsvorm van de Liefde en heiligheid it
gemeenheid
en
ruwheid,
zoo
leerde
moest
men,
door
het
//e^
notm^n. Alleen recht
in
toom
gehouden worden, maar waar eene hoogere ontwikkeling van het leven kwam, daar gold alleen de wet der heiligheid en der theologie,
toegebracht, steld,-
dat
liefde.
En nadat de Verniittlungs-
hierdoor geïnfluenceerd, een nieuwen knak aan het rechtsbesef had is
God
ten slotte Ritschl niet alleen
gekomen,
vergeeft,
die consequent, de leer heeft
opge-
maar dat God er nooit aan gedacht heeft
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1910
Abraham Kuyper Collection | 948 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1910
Abraham Kuyper Collection | 948 Pagina's