Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 709

Caput

De Mediatoris Persona.

III.

§

De natura

6.

hiimana.

Daarbij komt, dat dit zelfgetuigenis versterkt wordt door zijn familierelaties

en door hetgeen Hij zeide

„dat Hij zijn bloed moest vergieten tot een rantsoen

:

voor velen." Hiertegen wordt door de Doceten en anderen aangevoerd Rom. 8

2

Joh. 20

7,

:

Wat Rom. 8 kjuxpTtxg

3 betreft

:

—

2

weten

7

:

staat tegenover

er staat niet hj

;

<ryj,^x

moest eveneens beteekenen

cf dit

Wat

Joh. 20

Wel

deuren.

hun

het

feit

zelf

een

^-jpw

;

y.iYJ.n<TtjLVj'.rj

niet

zijn.

—

juist

in

tijds-

Jeruzalem ge-

te

macht de deuren

zijn

dan kon

lichaam,

twee atomen

in

(r/^r,«a

eene

of

is

waarop de deuren

tijd,

:

—

zeggen, dat de Heere door

wil

op één plaats kunnen

;

daar staat niets

kwam op

het

6f

beteekenen

God" wat dwaasheid is. van een komen door gesloten

„schijn van

:

niet

kunnen staan tegenover

niet

Had Jezus waarachtig een

openmaakte. deur

a-xpy.cc

y.vBrpC)7rso

<Ty^/;jUxri

kx'c

kan dus

ay^p^'j^-ro-j

Docetisme mank

aan

Heere

(de

waren),

sloten

maar

kv^p'^i-^i-j,

de Luthersche exegese, maar de Lutherschen gaan

dit

is

—

19 aangaat

:

Christologie

bepaling

oiJLy.'',i^xTi.

wij, dat Iv bjusc'^^uxri y.yS-p'^-^f^y

rdü 0cjO

(ryjr,/^x

den schijn eens menschen, anders zou het (dio\jy

Phil.

3,

:

31.

:

werkelijk zondig vleesch heeft Christus niet gehad.

;

Phil.

In

19 en Luc. 24

:

Hij niet

In elk

door de

geval staat van

geen woord.

Evenmin bewijst Luc. 24 31 iets. Uit het gansche verhaal van de Emmaüsgangers blijkt, dat hun waarneming belemmerd was zij herkenden Jezus niet. :

;

Bovendien

komt de uitdrukking

y.x).

«^xvrac ïyiviro dikwijls voor

in

de Evan-

was heengegaan. Is de humana natura alzoo reëel geweest, dan komt nu de vraag, hoe die menschelijke natuur moet opgevat. Of Christus een mensch was of de mensch. De voorstelling, dat Christus een mensch was, is de Nestoriaansche. Het aX/.oq y.x\ y.XXoq toch Onderstelt, dat er een zeker mensch Jezus was en dat daarmede de Zoon van God zich verbond, en dat zij alzoo tot één werden. Dit nu staat nergens in de H. Schrift het komt nergens uit. Wel getuigt de H. S. overal, dat Hij mensch was en de menschelijke natuur droeg, maar dat Hij geliën en beteekent dan, dat Hij ongemerkt

;

een individu, dat onder de variaties van het TTripccx van Jezus

zou geweest

variaties

zijn

—

uit

Adam hij

In

was

Hij

het

a-Tripu.-/.

Adam ook to'j

'

de variatie-

waren

k^x^x

als

Adam,

in

al

Christus

d.

w.

z.

een

alle

Was

dus een van die variaties geweest. Daaren-

getuigt de Schrift en zegt, dat Hij

droeg en wel van dat

absurd.

van het menschelijk leven; van natiën, geslachten en personen.

Christus een individu, dan

tegen

is

was de liWipz^ AJxa '

die als

Adam

Christus

;

was

eindelooze variaties in zich

de uitverkorenen Gods. Daarom weet elk kind van God, is,

met Christus

is

gestorven en opgewekt

Christus zijn leven deduceert, evenals de zondaar tegenstelling van den xv^ph^iroq

yj^c-Kog

en

uit

Adam. Zie

;

I

dat

hij

uit

Cor. 15 de

zTrc-jpxvtoc.

Door het getuigenis, dat Hij is i diinpoc XSxu, is dus de suppositie als ware Hij een menschelijk individu omvergeworpen. 20 Door '/v^p'\i7rTj zijn constanten naam -aoc ryj onderscheidt Hij zich 10

'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen