Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 586

;

Locus DE Christo (Pars Prima).

38

eindelooze permutaties van wat

Nog

Benjamin bestond.

in

sterker zien wij dit

Abraham let men er op, iioe in oude tijden vooral en ook nu nog, de mannen en vrouwen van een volk meestal onder elkander huwen en slechts zelden met vreemden, dan voelt men ook de centrale beteekenis van den man, uit wien dit volk voortkwam. Maar nog sterker bij rashoofden als Sem, Cham en Japhet en nog sterker in Noach, uit wien alle menschen, die nu bestaan, zijn voortgekomen. En toch is Noach nog geen centraal mensch dat wordt men alleen als men van niemand het leven genomen heeft en het aan allen gaf. Bij Noach daarentegen vinden wij, dat hij vooreerst zijne kinderen genereerde met zijne vrouw en ten tweede dat hij niet was een pas geschapen mensch, maar in hem werkte de modaliteit van zijn geheele voorgeslacht Dat is het verschil met Adam deze had geen vader of moeder in hem was alles nog in nuce, principieel, ongesplitst, ongedeeld. Bij Noach was het bestaan vrucht en permutatie van anderer bestaan waar hij dus tegenover ons wel centraal is, is hij het niet absoluut; die absolute centraliteit is alleen bij Adam. Daarom moet Eva ook uit Adam komen dat was noodig niet een bijzaak, maar een zaak, die wel te begrijpen is. Aan het feit, dat Eva uit Adam sproot, hangt onze zaligheid was het niet zoo, dan was het leven niet absoluut van Adam dan was het menschelijk geslacht niet meer i^' hci: x'juxrcc, maar i$ Dyn-3N

een

in

als

;

;

;

;

;

;

;

;

;

;

;

kon dus ook

en

SdoTv

meer

niet

kvsg x'/lcxtsc

S>ai.

verzoening voor de zonde

geschieden.

Adam het

dus centraal en

is

ons

bij

is

Adam

leven, dat er

alles

detail,

in

rijk

wat verder komt

maar beperkt

Adam had

had.

keerd het ook

moge,

zijn

men de zeven

breekt, krijgt

nuce

in

nuce

in

kleuren onderscheiden,

komen

alle

tinten uit

maar minder

licht,

het leven van zijn

;

zit.

bij

geen

wij

;

rijker

Zoo komen

de menschen

evenals één

tint

maar

tint of kleur

;

Adam maar

vaak schooner juist

is

dit zijn niet alle

denkbaar, die niet

toonschakecringen

alle in

;

het een schitterende lichtstraal

zijn

bij is

nog geen

de individuen

dan het volle

beperking.

ook,

dat Jezus optreedt als centrale persoon.

alles,

zonder eenige beperking,

niemand genomen hebbende, het aan

en Hij heeft het niet bezeten

eenen mensch dichter

van

den

zijn

Hem rijke

even na

;

in

Gelijk

zich droeg, en zelf

allen gaf,

zoo heeft Jezus,

mans,

staat

maar

bij

in

al

de

eene schakeering, zoodat het karakter

Hem

stond, dan van den ander,

maar

alle

de man niet nader dan de vrouw, de Scyth dan de Griek,

dan de arme, omdat

Daarom des

Zoo ook

is

en

;

het lag, hoe gescha-

menschelijk leven van niemand ontvangen hebbende, het gegeven aan

Zijnen

de

;

de kiem van

n.1.

er

;

omvang, want het individueele

in

En nu begrijpen

Adam

is

niet het

het licht door een prisma

kleuren van den regenboog

dien lichtstraal verborgen

een grondtoon voort.

uit

zijn, of

Adam. Wanneer

in

kleuren, die in den lichtstraal zitten in

Wij hebben

het absolute menschelijke leven in zich

nooit een leven geweest en er zal er nooit een

is

beperking van het leven

is

omvang.

in

ook uit

in

onze

Hij

de centrale persoon

is.

Belijdenis, dat Jezus niet

den Heiligen Geest

;

geboren

is

uit

den wil

dat wel Maria vleesch en bloed uit

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen