Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 493

:

§

Om

6.

nu Romeinen 5 goed

even

fixTCTLT^XTOq TTxrpóc,

ro~j

r\fJi,dg

'^Cf.V'/.TOV

de

een

relatie

van ri

kxI

ykp

¥J.

airo) ^Cx to'j

zb-j

(riipctp'jTOi

de

is

Nu

yiybvxfjLVJ

(rufKporov v.vxi.

En

4

uit vs.

Dus

zien

zeggen

:

daardoor nu ook ons het nieuwe leven

dat nu

ZTi a7ro3rvy](TyM

q'jk

alle stengels

S-avxTog

.

o-ii^'r;cro/u.iv

%'jTO\j

o-Ik

zelf

uit

Hem

is,

In

Hem

uit

de verzen 8 en 9 wordt

overgebracht. Ef II

b.Tri'^k-

'xörr^j elSórei; 'ón X.pccrTcg ïyzpB-zlg ix,

sn

K'jpizóci.

en ranken het levenssap opdringt, zoo

zeker en gewis, dat ons het leven is

toe.

nog eens geresumeerd en op het leven

vofxiv crhv X/J^fTTcï), TCKTTiiio^zv cTi Kxt uv/ip(óv,

hier,

Christus heeft door

Zijn dood en opstanding de verhoogde nieuwe natuur verworven, en vloeit

we

dat die relatie lotgemeen-

blijkt,

staat wil

r';)

icomt het hier

tusschen wortel en

relatie

dientengevolge een levensrelatie.

;

met zich brengt. Wat daar toch

schap

tusschen Christus en Zijn

avxcrT(Xcn(x)t; icrófisB-x.

een plant

In

a-ó/xfvroi.

Romeinen 6

\pC(TTSt; tK i>cKf(hil StXT?,g Sc^-rjC TCÏ/

/;yi,<:9"/]

Tr,i;

eerst

Christus tot Zijn uitverkorenen een organische relatie

van

relatie

kKKx

(xLroü,

een organische

dat

UXJTTcp

'iVX

we

rrwiTct.(prjfj,zy

:

Iv KX'.vbrriTt ^w?;c 7ripi7rxTl'iCr(ji[jLZv.

^xvxrov

aan op die uitdrukking stengel

verband

organisch

liet

en 5 aldus omschreven

4

vs.

TSV

V.Q

Kxl

oitTUi

bfjioiijipcxri

in

99

het noodig, dat

te verstaan is

Daar wordt

inzien.

uitverkorenen

De Foedere Operum.

toevloeit.

Gelijk uit één wortel in

zijn wij, ingelijfd in Christus,

De dusgenaamde unio mystica

dus een een organische unio en waarborgt ons rechtstreeksche lotgemeenschap.

Zonder

van Rom. 6

dit eerste deel

moest dan ook zóó

dat

zijn,

Rom. 5

is

hfdst.

bij

dat doorliep tot het I5e vers van hfdst.

Komen we nu Aiot. ot.y:j:i

roüro

yxp

cócr^e/j vóixo'j

eenigszins

Romeinen kvhc av^ p(>}7rou

tot

^l

ot-fixprix

het

geheele hoofdstuk.

met

vs. 20.

Wat

TiV

raadselachtige

is

noodig, dat

c/.(j.xpTix

nemen we

tlcTzv

k^xprix Vt SjK 'O^Xoydrxiy

woorden

uit vs.

Om

/xri

de woorden En nu vers 13:

cyroc

ze te vatten moeten ze in verband '[yx

indeeling

vbfiz'j.

Die

13 strekken tot recht verstand van

TcXzovka-r,

worden gezet

rb 7rxpx7rT(j)pcx.

„Tot de wet was de zonde

:

we

eerst

Y.hrrpLov v.ü-r'A^z.

iv Kb(T[X'x>-

Nó^a^t; Ji Txpica-?,XSrzvj

wil dat nu zeggen

verstaan

r\

De

6.

Uit vs. 12

5.

niet te verstaan.

5 vers 12 een nieuw hoofdstuk begon,

in

de wereld ?"

het proefgebod parallel stellen met de

Om

wet van

dit te

Sinai.

Aan Adam was de zedewet ingeschapen. Die heeft hij niet verbroken. Dat zou het geval zijn geweest, wanneer hij Eva b.v. had verwond. Neen, de oorsprong der zonde ligt buiten de zedewet, in het proefgebod. Dat proefgebod werd den mensch van buiten af opgelegd. Het was een extrinsecus ad hominem perveniens mandatum. Dus, terwijl de zedewet in zijn eigen leven opkwam, kwam het

proefgebod

was

dat met het proefgebod niet het geval,

pure leven,

goddelijke

van buiten willekeur

maar enkel en

;

af.

niet

alleen uit

Terwijl

hij

de zedewet 't

voortvloeiend

Gods

wil.

als rationeel

begreep,

Was

een puur arbitrium divinum,

uit

de natuur van het zedelijk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen