Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 707

Hoofddeel

Men werpe alles bij Hem van het

nu

trilogiscii

is

want inderdaad

;

intellect,

van

dat

17

God moeten

In

er trilogie

is

Gereformeerde

n.

aan

wil

kwamen: factor,

van den

volgehouden

het

en de

zijn,

Zoodra men

niet

relatie is

van het

zijn tot

de heerschende

het bewustzijn tot het zijn de dienende factor

veel

anders

bewustzijn

het

opkomen dan de

worden

dit klaar

anders

;

weinig afweken van het primaat van het

of

is

er

verderfelijk

met

gelijkstelt

mystiek.

bewustzijn onderworpen, dan wordt

kunnen

werken

geen woord

het

zijn,

kan

er in het

valsch, en verloopt in dolingen.

zij

dan moet het woord „vermogens" behouden

ingezien,

en

op de Gereformeerde

het

die mystiek niet aan het

Blijft

om

de

waarin het „ik"

relatie,

Zijn zijn en bewustzijn staat, uit te drukken, en zal ik

het

Altoos gehoorzaamt

doorgronden,

te

zijn

tiet

tegenover

is

de slotsom, waartoe wij

dit is

;

op doolpaden geraakt en werkten

kerken.

worden

het kennen

wil.

zijn

Zal

omdat

zijn,

dus opgesloten het dictamen intellectus en het dienend karakter

ligt

intellect,

zijn

van

relatie

intellect

boven het

om

Gereformeerden, die

Die

het

staat

strekt

die

de

terwijl

Hierin

is.

bewustzijn

het

bewustzijn,

het

van

dictamen

het

ik,

primaat van

het

1.

steeds

zijde

hen, die voortdurend het primaat aan den wil toekennen.

de

het

:

ik.

andere grondstelling

eene

volgt

Introductio.

3 vermogens

niet tegen, dat er

en het willen van het

ik

Hieruit

§1.

V.

tusschen het vermogen en het werken

dan

werken,

feitelijk

in

God

tot

onderscheiden tusschen

moet

ik

onderscheiden

zelf.

Moet men dan nu in God spreken van potentie of facultas ? Gelijk bij ons men bij Hem van beide spreken bedoelen wij niet de toepassing op één concreet geval, dan is er in God geen potentia, maar hebben wij te doen met de in Zijn Wezen duurzaam gegronde macht om te kunnen werken, kan

;

en die macht

Nu

zal

is

raadselachtig

dan vanzelf voor

het

facultas.

ieder,

die

aan

dat

het

kennen

schijnen,

de

Gereformeerde in

God

is

belijdenis

vreemd

is,

het doorgronden van Zijn

Wezen. Het kennen Gods richt zich immers niet alleen op Zijn Wezen, maar ook op de menschen, de historie enz. Het kennen Gods is niet alleen

eigen

relatie

van Zijn

zijn tot Zijn bewustzijn,

Daarom wezen we Zichzelf.

Nooit moet

maar wel, dat

Hij

er

men dus zeggen,

den

kosmos

in

dat

geschrevene

jaren

om

God

wat buiten

God

Hem

bestaat.

nooit iets kent buiten

Zichzelven kent en den kosmos,

Wanneer

Wij menschen kennen

wij iets geschreven

hebben

weer in handen krijgen, dan moeten wij wat uit ons voortkwam wordt aan ons vreemd,

later

nazien wat wij toen schreven

en

dat

tot

Zichzelven kent.

door gewaarwording, door waarneming. en

maar ook

de paragraaf op, dat

in

;

ons nu wel het kennen Gods

te

doen verstaan, moeten wij begrijpen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen