Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 637

Hoofdstuk

de ordinantie Gods

gebod

De

III.

het

;

drie

Personen

enz.

De

B.

het 2^ gebod, dat gelijk

is

de Heilige Schrift

„God

tweede Persoon.

203

aan het eerste en groote

is

hebben bovenal". Wanneer nu onder de menschen iemand tot een ander zeide Gij moet u aan mij verbinden, en dat doende moet ge breken met hen die ge liefhebt, ja het moet zóo zijn, dat uw liefde jegens hen desnoods in haat omslaat, dan zou men zoo iemand, indien niet voor krankzinnig, dan toch voor grenzeloos in

:

lief te

:

pedant moeten houden.

Wel mag men zeggen

Vader komt', maar:

Hoe zou dat

nu

dit

v: n,;

opkwam,

ordinantiën

nu

u breng moet ge desnoods

ik

ïpy^irxi Trp'oc

dat

subiect

te

was is

komen

het

dat

deze woorden

dit

een buitengemeene nadruk, omdat

ligt

tot dit

dilemma

iemand die tegen Gods zeggen kon, maar

dan ook een subiect dat met den Wetgever nadrukkelijk éen

Op

God.

fj.i.

een

hier

tot

„Indien iemand tot den

:

anders dan door

een mensch was, en dan

óf

maar

niet tot zich,

zegt niet

Hij

niet.

te verklaren zijn,

die dit uitspreekt

hij

de belijdenis die

Heere Jezus

de

doet

Dit

Om

:

dan echter roept men de menschen

alles verlaten;

is.

men

hier te

doen

met eene gansch eigenaardige uitspraak van Jezus, waaraan nooit iemand

heeft

twijfelde.

handelen

Zij

maar

het

de

niet

en

sub-

is

van het Goddelijk subiect

industria

obreptief

uitgesproken

hier

in

den Christus,

in

eene passage die door

niemand betwijfeld wordt.

Nog eene tweede

2.

Die Cap.

1

:

21

8,

:

uitspraak

vinden

uitspraak

6 en 22

die van de

nl.

Alpha en de Omega.

de Openbaring van Johannes, en wel

in

we

Bezien

13.

:

er,

is

3maal

wij

die plaatsen, dan

1:8

Openbaring

In

Jesaia (Cap. 41

uit

Daar,

vam Hem

Op

en 22 ;

de Profetie,

in

God den

van

4

:

44 is

:

:

13

geen

er

twijfel aan, of

hier gebezigd

twijfel

overgenomen

12).

:

de uitdrukking wordt gebezigd

Heere, en nu worden dezelfde uitdrukkingen die

zijn gebruikt,

geen

is.

die uitdrukking bovendien

is

6 en 48

er

blijft

over, en blijkt het ten duidelijkste dat het subiect de Christus

in

de Profetie

voor den Christus.

zichzelf ligt hierin dus reeds een bewijs, toch willen wij die belangrijke

plaatsen nader inzien.

Beginnen Kxl

ISol

we

daartoe

ïpy^o/xxi Txy^ï,.

nergens toch

is

in

bij

Openb. 22

Daaruit

blijkt,

:

13.

Daar lezen

dat hier sprake

is

wij eerst in vers 12:

van den Middelaar;

de Openb. sprake van eene parousie van den Vader, maar

alleen van den Zoon.

Hetgeen volgt 'éa-Txt,

Nu

bevestigt

:

kxI

dit,

i

/uta-B-ot;

want

zegt datzelfde subiect

/zco /uer' sf^sj, xTsSsï/vxt 'ckxctt^

het oordeel

al :

is

'E^oj dfn rh

'1>^

to ïp^'ov xirzj

aan den Zoon overgegeven.

A

y.xl

rs

H,

'xpyij,

kxI réXSi;, b TcpütTOt; Kxï

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen