Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 399

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 399

college-dictaat van een der studenten

2 minuten leestijd

§ krachtens

zijn aard, niet

Alle

thuis.

Foederis idea.

1.

creatuurlijk

op het physische, maar op het ethische

terrein

ethisch leven onderstelt de mogelijkheid van

omslaan

uit goed in kwaad en vice versa. Bestond nu dit ethische leven atomistisch, zoo kon er van verbondssluiting met het menschelijk geslacht geen sprake zijn. Maar dit is niet zoo. Alle ethisch leven in het geschapene hangt organisch saam, en stempelt zoo ook ons geslacht

één organisch geheel.

tot

Vandaar dat ook het kwaad,

of het

ongodde-

en satanische, niet incidenteel en atomistisch bestaat, maar optreedt als één samenhangende macht, en het is nu tegenover die macht, dat lijke

zoowel

Werkverbond

het

Genadeverbond

het

als

om

optreedt,

het

organisch-ethische leven te verweren en te beveiligen. Uit dien hoofde

komt

verbond niet eerst op als dit kwaad zich reeds geopenbaard maar wordt het reeds geëischt tegen de mogelijkheid van het

het

heeft,

opkomen van de macht van

het kwaad, die in het ethische leven als

zoodanig vanzelf besloten ligt. tusschen God en mensch niet

Dientengevolge iets incidenteels,

is

dan ook het verbond

dat er ook niet kon

maar absoluut en met de verschijning van het ethische leven danig vanzelf gegeven, overmits

van

lijkheid

zijn

tegendeel

dit in alle

als

creatuur eo ipso de

zijn,

zoo-

moge-

stelt.

Toelichting.

De hoofdgedachte van deze paragraaf

I.

langer

we

het

in

verbond een vorm

daarin te zien hebben een

dat

leid,

een

der

vaste

zien, en

strekt

om

om

voorkomen, dat

te

tot het inzicht te

we

brengen, dat

Dat reëele kan daaruit worden afgekenmerken van een verbond is het zich verbinden realiteit.

:

met een andere macht tegen een derde. Aanstonds de zaak op schriftuurlijk terrein brengende, begeven we ons nog niet in het begrip nnn, maar lezen we Genesis 2 15 „Zoo nam de Heere God den mensch, en zette hem in den hof van Eden, om dien te bouwen en dien te bewaren." Men verstaat deze :

woorden zijn

op

in

't

gegeven passen.

gemeen

zóó, dat hier aan den eersten

om landbouw

uit te

mensch de opdracht zou

oefenen en voorts den hof

te

verzorgen en

We

meenen echter te moeten betwijfelen, of met nnnr^ wel op het uitoefenen van den landbouw gedoeld wordt. Na den val werd dit den mensch zeer zeker opgelegd in de woorden „In het zweet uws aanschijns zult gij uw brood eten." Vóór den val echter had hij al de boomen des hofs te

:

om

vrijelijk

gegeven,

daarvan

dat

de

te eten.

hof

van

Daarmee wordt ons dus veeleer de voorstelling Eden zóó overvloedigen voorraad opleverde van

boomen, aardbeziën, meloenen, komkommers,

enz. dat het

genoeg was om

in

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1910

Abraham Kuyper Collection | 1028 Pagina's

Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 399

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1910

Abraham Kuyper Collection | 1028 Pagina's