Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 694

Locus DE Deo (Pars tertia). coëxistentieel bestaan, aftrekken, en daarentegen er bijvoegen,

volg

is

van de existentia primordialis

Mits onder

et

wat ge-

univoca van het Eeuwige Wezen.

beding, leidt deze cognitie per viam analogiae, niet tot

dit

denkbeeldige, maar tot voor ons reëele kennis, overmits loochening van het reëele karakter dezer kennisse, onze schepping naar den beelde

Gods

zelve onreëel zou maken, en alzoo vernietigen.

Subsidiar komt hier nog

tweede beding, dat

het

bij

we

bij

al

zulk

analogice spreken over het vermogen, het besluiten en het werken Gods,

rekening zullen houden èn met de bepaalde gesteldheid, die voor het

vermogen, het besluiten en het werken van den mensch, het gevolg van het

hetwelk, blijkens de Openbaring der Schrift, verschilt van het

aarde,

duurzaam karakter, dat met de

wijziging,

zijn

eeuwig bestaan

waarin zich

vertoont

dit

eindelijk

werken teweeg

met de eigenaardige gesteld-

vermogen, besluiten en werken van den mensch

het kind van God, in hetwelk,

in

evenzoo

zal dragen, en

die in zijn vermogen, besluiten en

werd gebracht door de zonde, en heid,

is

karakter van zijn voorbijgaand bestaan op deze

voorloopig

dank

zij

de Palingenesie,

potentieel eene verhoogde bestaanswijze valt te constateeren, vergeleken

met de bestaanswijze, die de mensch

maar

in

den staat der rechtheid bezat,

wien actueel de nawerking van de gebrokenheid door de zonde verhoogde bestaanswijze henenstrengelt.

bij

zich door de ontluiking van deze

Deze 3 laatstgenoemde factoren raken

intusschen niet het formeele

karakter van zijn vermogen, besluiten en werken, maar alleen de acci-

denteele wijze waarop deze 3 zich vertoonen.

Wat nu

betreft

intelligendi

deld,

weshalve

dit

vermogen,

tweeërlei

het

volendi,

et

zoo

is

hierover

in

te

weten de

Hoofdstuk

f

ac ui tas

IV

stuk hier slechts als resumptie voorkomt.

gehan-

Naar de

grondonderscheiding, waarmede vooralle bewuste wezens ons bewustzijn

onderscheiden te

wenden,

ook

van onszelf,

en

in

mensch

den

bij

de analogie die wij hier hebben aan

in

zijn

en het bewustzijn,

de anorganische wereld geheel

de organische schepping beneden den mensch alleen

de hoogere diersoorten

alleen

ligt

Het bewustzijn, dat

God.

in

ontbreekt bij

is

de onderscheiding tusschen het

in

in

in

praeformatieven vorm voorkomt, wordt

vrije

gesteldheid aangetroffen,

is

voor den

mensch, ook

al

sluimert het, hetzij nog potentieel, hetzij accidenteel in

den slaap of

in

krankheid, met

waardoor

zijn

zijn

leven zelf gegeven, en juist datgene,

menschelijk leven boven dat der overige creaturen uitgaat.

Dit noodzaakt ons, ons zelfbewustzijn, als integreerend deel van het

beeld

Gods

in

ons

te

cercn en

uit

dien hoofde staat de ontkenning van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen