Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 354

Locus DE Magistratu.

326

niet

op „dienaresse" maar op het woord „Gods" en onderdanen voortvloeit.

dan daaruit de ver-

lioe

plichting voor de

Daarin, dat de Overheid dienaresse

onderdaan, maar wel voor de Overheid

aan hem,

wiens dienst

in

is,

We

deerd,

maar met

hebben

onschuldige

was haar

dat

doen

om

Overheid

de

volk,

onderdaan.

Dit begrip

is

volwassen menschen,

of

er in

deze eeuw uitgehaald.

van den onderdaan

plicht

Als

vernietigen.

te

tot

gehoorzaamheid aan

God eene macht

is

de onderdaan

IV.

is

aanstelt over een

het volk onderdaan en evenals een vader een gouverneur over

kinderen aanstelt en de kinderen dien moeten gehoorzaam

Er

In het

de Overheid gefun-

tot

de uitdrukking sujets daardoor verving, want het

zij

den

feitelijk

God aan den

de Fransche Revolutie van citoyens, het was geen

sprak

zaak,

te

nu de Overheid

Is

de macht, die

doen met burgers

hierbij niet te

begrip

het

om

de verhouding van den onderdaan

ligt

onopzettelijk

Niet

wil en

de onderdaan aan hem gehoorzamen.

gouverneur heeft geschonken,

Woord Gods

Een dienaar moet gehoorzamen

zelf.

dus een koning aan God.

om Gods

dan moet

Gods,

dienaresse

hij

kan geen verplichting liggen voor den

is,

tot

gehoorzaamheid

evenzeer

vloeit

komen niet tegenover elkander te komen ze uit elkander voort. Hoe kan nu uit de subditio de vraag kan eenvoudig

is

ook

zijn subditi.

van eenen anderen kant

libertas populi.

de

evenzoo

verplicht.

dus bepaalde subditio en er

Toch

zijn,

zijn

De

staan,

libertas

uit

het begrip van dienaresse

subditio

Gods

en de libertas populi beide

maar naar de formule dienaresse Gods voortkomen ? Het antwoord op deze

zijn.

Wanneer de groote leven

is

circel

de middelste

en

de kring van het menschelijk cirkel

de kring, waarin de

subditio aan de Overheid bestaat, dan

blijft

er natuurlijk

nog een ruimte over voor andere kringen, en

dit is

dan

de libertas der kringen. Er

is

geheele

geen absolute subditio, die zich over het

hier,

levensterrein

van den mensch

uitstrekt,

maar

een beperkte subditio over een bepaald gedeelte van het Daaruit volgt eo ipso, dat er op

levensterrein.

dit

geheele levensterrein, waar

libertas, alsof men niet God zou onderworpen zijn, want de subditio aan God geldt op het geheele terrein. De subditio aan de Overheid bestaat in dat beperkt terrein, waaruit

de

subditio

niet

werkt,

libertas

is,

maar nooit een

aan

volgt,

dat

rechtstreeks er

weer

er

libertas

bestaat

op

het

overblijvend

zonder het medium der Overheid onder

in dat

terrein,

God

waar de mensch

staat.

Nu

bestaan

overblijvend terrein andere kringen, b.v. het gezin, waarin de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen