Dictaten dogmatiek. Locus de Magistratu, Consummatione Saeculi - pagina 569

§

3.

De mortuis

Er moet dus geconcludeerd, dat er onder zijn

doch dat

;

93

ante parousiam.

die verschijnselen wel realiteiten

al

verschillende oorzaken kunnen hebben

zij

a.

opzettelijk bedrog.

b.

onwillekeurige, zenuwachtige werkingen.

:

En voor zoover

er reëele

werking

bestaat, die haar grond vindt in de pneumatische wereld, geeft de Schrift geen

ze

recht

te

verklaren

uit

dwingt ze veeleer ze toe

werkingen van de zielen der afgestorvenen, maar

te schrijven

geheel deze

spiritistische

Ten

8.

slotte

zijn

beweging behoort

tot

doen?"

dient geantwoord, dat

de gewraakte duivel- en doo-

beslist verbiedt.

hangt deze kwestie saam met het exorcisme.

de daemonische invloeden veel sterker dan

Christus heeft de wereld en den Satan

des Satans op ons overwonnen. vrij

xi/£i,aara Kxy.k.

ze

denbezweringen, welke de Schrift

wereld

aan de

„mag men

Terwijl eindelijk op de vraag:

overwonnen en

In

de heiden-

de christelijke wereld.

in

Hij heeft

ook de macht

Buiten de christelijke kerk heeft de Satan

spel.

nu is door de christelijke kerk in hare Roomsche phase als exorcisme genomen en aan den doop toegevoegd. Wel kwam, zoo redeneerde men, met maar de daemonen het christendom de macht van Christus in een land in door aan den dwaalweg een men nu sloeg gebannen. En moesten nog Dit

;

den macht toe

priester

plek

locale

te

kennen,

booze geesten

de

te

uit

ware christendom.

alleen door het

om met

eene uitgesproken formule

bannen.

uit

De daemonische macht

een

wijkt

Het exorcisme heeft plaats door de zuivere

bediening van het Evangelie en der Sacramenten

;

het

mag

nooit locaal

worden

een uitwendig, formeel exorcisme,

opgevat.

Naarmate nu de kerk verloopt

naar die

mate wordt ook de invloed de daemonische machten weer grooter.

We

in

hebben dus nu de vraag besproken, of er rapport bleef bestaan tusschen separata en het corpus separatum en tegelijk daarmede, of er rap-

de anima port het

was tusschen de anima separata en de nog levende personen, waarbij vagevuur en het spiritisme ter sprake kwamen.

De

vraag, die ons thans heeft bezig te houden,

Wat gebeurt

IX.

er in ictu

ten opzichte van de 1.

als

Voor ons ze

ligt

inslaapt,

is

deze

mortis met de anima separata

zonde?

het meest voor de

ook ontwaakt

in

hand

te veronderstellen, dat

den tusschenstaat

;

m.

a.

de

ziel

zóó,

w. dat de mate

der heiligmaking, die ze vóór den dood heeft bereikt, ook de mate van heiligheid bepaalt, waarin ze na den het

natuurlijk

besef

dood zal verkeeren. Alle godsdiensten, die uit nemen dan ook aan, dat de dood aan den

redeneeren,

geestelijken of zedelijken stand van den persoon niets verandert.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen