Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 38

Locus DE Deo (Pars Prima).

20

aangesteld als dorre intellectualisten en scholastieken, maar onder

God

scholastiek over

gehoord

en

daarom

ware

hen

hunne

uit

uiting

zouden

om hem

vragen,

Orion

antwoorde

in

enz.,

die

opdat

:

spreken,

U

ik

mij

gehoord,

in stof

een

onmiddellijk

af,

haalt

d.

i.

de

besef en

ik

alles

Wie

is

U

vermoogt en dat

ziet

U

zegt Gij, die den raad verbergt

hij,

dan verhaald hetgeen

mijn oog.

ik niet verstond, dingen,

Hoor toch en ik zal Met het gehoor des oors heb Daarom verfoei ik mij en heb berouw ik

niet wist.

vragen, en onderricht Gij mij

maar nu

ein-

geene van uwe

!

en assche"

Slechts

en

Job

Wezen hooren,

hand op den mond legge en

zijne

Gij

wonderbaar waren, die

te

zal

ik

zij

zijn

h^p

7^^r^'^

wonderschoone poëzie van het paard, den eenhij zoo weer kome onder den overweldigenden

weet, dat

„Ik

zonder wetenschap ? Zoo heb

voor

is

van zijne Goddelijke macht en grootheid. En nu ware eens op de catechisatie en stelt hem allerlei

gedachten kan afgesneden worden.

die

hun de

opdat

majesteit,

van de majesteit des Heeren,

indruk delijk

aanbidding. Het

der

gesprekken over

doet

en

hebben

niet

een onweder verschijnt. Neen, Hij breekt

juist in

uit,

toestand

die dorre

al

ten slotte de kracht en de onnaspeurlijke heerlijkheid zijner

teekenen

te

hoorn, den

het

als

den

in

intellectueele

zijner

ontvangen

neemt God Job schepping

God

abstracties

rechtstreeksche

indruk

koude

die

den donder van Gods majesteit

hebben

verkeerd

niet

recht,

zijn

niet toevallig, dat

het

als

en

rijst

te

God hen

men de breede dialogen tusschen Gods woord mag beschouwen of niet. Later heeft

dezer zake nog de vraag, of

zijne vrienden als

over die dialogen immers bestraft, zoo zegt men, dus kunnen ze niet

Gods Geest zijn. Intusschen die besstraffing raakte den inhoud dier gesprekken niet. Wel hadden Job en zijne vrienden verkeerd gesproken, maar het

uit

verkeerde

school

vrienden)

en

in

de personeele toepassing van de waarheid op Job

op God

(bij

inhoud der gesprekken

men bevinden, veroordeeld,

Job)

aan

;

die ging veel

hetgeen de Heilige

dat ze zeer rechtzinnig waren.

omdat Job en

zijne

bestonden

verheerlijkt en de trekt

God op

in

En

ver.

Maar

Schrift

alleen

vrienden spraken over

zaken, alsof dat abstracties waren, alsof

dingen

te

redeneeringen,

God

toetst

(bij

de

men den

elders leert, dan zal

hierom

God

worden

zij

en Goddelijke

een begrip was en de Goddelijke

waaraan

men kon ontleenen wat God

waarheid voor ons kenbaar maakt. Tegen die dorre scholastiek

tweeërlei

wijs te velde,

nl.

door het onweder

zelf

en door wat

onweder zegt. En dan eindigt Job ook niet met te zeggen dat wat beweerd had onwaar was, maar met zich te verfoeien om de wijze, waarop hij over God gesproken had. Brengt het onweder aan Job kennis van God toe? Ja Job ontvangt daardoor levende indrukken en beseffen van de Hij in dat hij

eerst

reëele majesteit Gods, welke nu aangesloten

worden aan wat reeds

in

abstracte

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen