Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 60

Locus DE Deo (Pars Prima).

42

ipsius et Dei clara wordt. Terwijl het, vooral

zeer

onbestemde kennis wordt,

troebele,

merkbaar

Ook

ja,

na den zondeval,

bij

niet

dan eene

sommige menschen nauwelijks

is.

hier geldt dus de regel, dat wij rekenen

moeten

niet

met een

of ander

maar met het type-mensch, waarin duidelijk uitkomt, wat potentieel in den mensch is gegeven. Deze mensch nu, van oogenblik tot oogenblik rustend op de alomtegenwoordige kracht Gods, welke immanent in hem is, zal, individu,

hem werkt, zich uitstrekt tot het diepste van zijn komen tot de cognitio Dei insita. Daar komt nog een ander moment bij. Het kon toch zijn, dat dit gehouden

zoodra het zelfbesef, dat

in

wezen, noodzakelijkerwijze

worden van ons wezen door God en ons zelfbewustzijn heterogeen waren.

ware

geval

nooit

er

Wel zouden

wij

In dat

cognitio Dei insita mogelijk dan eene x-kennis.

andere

eene gewaarwording

hebben, wel merken, dat wij niet op

maar op een ander rusten, maar wie die ander was, zou ons onbekend blijven. Eene heterogene gewaarwording leidt alleen tot de kennis van een „iets", gelijk wanneer een Zoeloekaffer of Chinees ons een brief schreef, wij wel zouden weten dat die man ons iets mede te deelen had, onszelven,

maar

wat. In zulk een geval zou dus de cognitio Dei insita haast geene

niet

mogen heeten, en wel allerminst cognitio Dei. Maar wat komt er nu bij? Dit, dat wij geschapen zijn naar den beelde Gods, wat 28 „Wij zijn Gods geslacht." Als menschen zijn de apostel citeert. Hand. 17 wij er op aangelegd, kinderen Gods te zijn, tot God als Vader in kinderlijke betrekking te staan. Dat toch de schepping naar het beeld Gods van meetaf cognitio

:

bedoeld dezelfde

de

in

is

relatie

van het kindschap,

woorden D^s en

en Adam,

d.

i.

:

n^ron

blijkt duidelijk

gebezigd worden voor de

tusschen kind en vader, als

in

uit

Gen. 5

relatie

:

3,

waar

tusschen Seth

het scheppingsverhaal in Gen.

1

relatie tusschen ons en God. En evenzoo uit waar de genealogie wordt gevonden, welke begint met Jezus en aldus eindigt: t:S Er,B- toD 'ASx/h toü B-ssïj, terecht vertaald door: Adam, den

werden gebruikt voor de 3

23

:

dus

— 38, van

zoon

God.

De schepping

naar

Gods beeld en

het kindschap

Gods

zijn

gelijk.

Welnu, dat geschapen zooeven in

Luk.

naar den beelde Gods heft het heterogene, waarvan

sprake was, op. Wanneer toch de mensch alzoo

hem ook

teit,

zijn

niets, of het is

aan

God

ontleend.

En dus

is

is

er

geschapen,

is

er

geene heterogeni-

maar analogie.

Krachtens die analogie ontwaart de mensch

door

alomtegenwoordige

en

almachtige

en

stomme

eene

blinde

of

Gods

in

binnenste.

zijn

kracht,

kracht

maar

als

Gods,

zijn hij

zelfbewustzijn de

gevoelt die niet als

eene openbaring van de majesteit

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen