Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 366

Locus DE Deo (Pars Prima).

348 wezen. Maar wel

als er

bevalt. Stellen wij

dus

dan

zijn decreet vastligt,

meer dan éene gelegenheid

God

in

geen keuze

er

is

is.

Dan neem

ik

wat

mij

vóór zijn decreet geene andere kennis dan die in bij

God geweest

en werd alleen zijne

Maar een God zonder vrijheid van wil druischt lijnrecht in tegen de openbaring der Schrift. Deze voorstelling is dus uitgesloten. Derhalve moeten de cognitio naturalis en de cognitio e decreto ongelijk wezen. En dat wel met dien verstande, dat de eerste niet kleiner, maar grooter is dan de tweede. Vóór zijn decreet cognitio naturalis in zijn decreet overgeschreven.

moet dus God de Heere van

kennisse decreet

vastgelegd.

is

God

zijn.

planten

dingen,

nu

heeft

uit

Zichzelven geput hebben, en nu nog putten, eene

dan die bepaalde kennisse, welke

grooter

veel

Met andere woorden, heelal

dit

het decreet

geschapen met

al

in

het

had ook anders kunnen

zijne wereldbollen, dieren,

Maar ook een ander heelal ware mogelijk geweest. Er waren En toen heeft God uit al die denkbaarheden gekozen wat

enz.

velerlei mogelijkheden.

En dat kiezen

Hij koos.

betoond, dat Hij

is

geweest

zijn decreet.

deze

omvat

deze

de

kleiner

veel

de cognitio

distinctie

en

welbehagen

maar ze gaat

heeft,

dit

niet uitge-

perk zeer verre

Doch de cognitio e decreto is, wel dan Gods almacht. En deze cognitio

mogelijkheden.

alle

adaequaat aan,

tweede

zijn

De almacht Gods wordt

almacht wordt wel uitgeput door zijne cognitio naturalis, want

Die

teboven.

heeft.

wat die almacht gewrocht

door

put

met den wil van

zijne cognitio naturalis

uit

eene bepaalde mogelijkheid gekozen

Daarin heeft Hij zijne wijsheid

eerst

libera.

verre van is

in

deze

Ter vermijding van verwarring tusschen

behandelde onderscheiding bezige men deze terminologie

voor de eerste distinctie die van cognitio

decreto

necessaria s, die van cognitio naturalis en libera. Ofschoon, men mag ook dezelfde termen gebruiken, mits men de en e X p e

r

i

m

e n

t

a

1

i

en voor de

e

of

tweede

zaken maar goed onderscheide.

Wat nu

deze tweede distinctie zooveel moeilijkheid brengt,

bij

is

de schuld

van de Jezuïeten. Met hun gewone schranderheid hebben die namelijk ontdekt, dat hier nog iets achter zat, en dat hebben ze misbruikt tot verdediging van hun stelsel. Daartoe schoven zij er de cognitio media tusschen, als zoowat

midden

het

Men is

houdende tusschen de cognitio

formuleerde ze als

de

zaak

zelve

betreft,

naturalis

en de cognitio libera.

inter possibilem et actualem. „Possibilis"

dan de cognitio Dei naturalis, „actualis"

Wat

is

de cognitio e decreto.

moeten wij teruggaan op de Pelagianen van

op de Arminianen ten onzent. Die leerden, gelijk bekend wel eene uitverkiezing, maar ex praevisa fide, uit kracht van een vooruit-

vroeger en later is,

cogmüo media

De voorstelling was deze, dat God de Heere het in de wilskeuze mensch gelaten had, of hij den Christus en in Hem de verlossing

gezien geloof.

van den

tijd,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen