Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 225

§ bezwaren

die

gemeente

De

8.

doen

stuitend,

behagen

te

Providentia et Mediis Homini oblatis.

aangrijpen en doen daardoor meer

we wel

moeten

geraken

tegenover

te

:

God

zijn

als

der

menschen

grens stellen.

Binnen afzienbaren

toe.

De mensch moet

God is er niet." Op het andere standpunt mensch dan probeeren aan

het

zeggen

van

een

kladschilder,

God

voor

de

beide

niets

te

zijn

niets

men

door duizenden

bij

men

Het laatste

„Steeds neemt het kunnen

niets

zal

tijd

:

die hier

kent alleen

aan menschelijk kunnen

Een

„God

:

Al

de Werker

is

wat God doet iets

is

;

wat

zal ik nietig

compleet.

Wie zal nu Wat te

gaan toevoegen?

stuk van Rembrandt iets wil bijEn zoo bederft ook alle bijvoeging volmaakte werk Gods." die

een

bij

standpunten

absolute over.

voor den mensch niets meer lijk

of

maar bederft

zichzelf

doen

werker

geoefend, de krachten opgespoord.

werk van dien volmaakten werker

maken ? Hij voltooit van menschen het in Dat

zegt

werken."

te

tot helder inzicht te

de twee absolute standpunten.

wordt ingenomen door de ongeloovige wetenschap een

Om

kwaad dan goed.

kent alleen

Dat

als werker.

öf ze gaan bedekken om de ruwe greep dergelijke bezwaren

twee

met

oog vatten de principieele meeningen,

't

Men

elkaar staan.

den mensch

in

van

een

gaan

ze

öf

225

te

Als de mensch alles doet,

:

En omgekeerd doen over. Het

duizenden,

het

Als

:

God

eerste standpunt

wordt

laatste

blijft

alles doet, blijft er

wordt

feite-

bijna

nooit

absoluut

ingenomen.

Maar

komt voor een halfslachtige positie, n.1. deze, dat men voor de onderhoudende dingen tegen 't gebruik van middelen niet de minste bedenking heeft, maar wel tegen dat van medicijnen. Nog breeder is de schare van hen, die èn onderhoudende èn herstellende middelen gebruiken, maar veelvuldiger

bedenking opperen

weer nauwer gen

:

hetzij

tegen

ze

van

gebruik

het

praeventieve

middelen

;

en

dat

die praeventieve een opzichzelf schadelijk karakter dra-

hetzij

:

in conflict

komen met natuurmachten

(bliksemafleider)

:

hetzij

ze tot misbruik aanleiding geven (verzekering).

Dat halfslachtige standpunt doordat Deus,

partim

homo

beschouwt men

is

niet uit een principe ontstaan,

menigte halfslachtig

de groote

als

agit.

tot

Al

ons

is

maar

historisch

en het zoo beschouwt, dat partim

wat een ordinair karakter draagt en zeker terrein

behoorend

;

wat

onzeker

is

is

en van de

gewone orde afwijkt als tot Gods terrein. Bij den landbouw hangt goede of kwade oogst af van 't weer, een onzekere macht. En dat weer, dat onzekere, ging men toen aan God toeschrijven, daarvoor voelde men zich van God afhankelijk. Vandaar dat in landbouwende streken het bidden zoo lang stand hield.

Zoo III

heeft

ook

het

zeemansbedrijf

een

onzeker element, waardoor

in

15

dat

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen