Dictaten dogmatiek. Locus de Salute, Ecclesia, Sacramentis - pagina 376

LOCUS DE

196

Een tweede dezen

over

tegenwerping

Na

oorzaken

de

aldus

in het zichtbare

van

toestand

God nu neemt

van

op de lippen ToiT:-j

zelfs

rx'Axl.7r<x\oic

:

lyi,)

op verdrukking

en

alsnu tot de vraag

zijn

Een kind

beste oogenblikken de klacht des apostels

'iv^ p'j)7Coq riq

,cic

pCa-irxi :k t;-j

En zij uit deze klacht niet maar hierom, dat het o-ój^x

lijden,

hetgeen de

Welke hou-

:

dezelfde als die van een christen.

is

in

zóó ook de kerk.

;

komen we nemen ?

te

kerk

de

uit

hebben aangegeven van den toestand waarin de

te

verkeeren,

ding hebben wij daarbij aan

De

Doch,

nimmer een conclusie trekken voor den toestand Zij waren met een bijzonder licht bedeeld.

Vv'ij

van de tegenwoordige kerk. kerken

deze, dat de apostel zich wel eens uitspreekt

is

genen en hem dan een broeder noemt.

of

deden, mogen

apostelen

ECCLF.SIA.

iruyiJLCf-Toq to~j

allereerst Tf,q

S-avarci/

met het oog

nog

kyLxprixc haar

aankleeft.

Nu maakt

zegt

hebben

ik niets

vroomheid en heiligheid,

het dikwerf een indruk van bijzondere

iemand

als

;

„Van zulk een kerk,

:

de kerk waarbij

ik

op aarde vertoont, moet

als zich hier

mij

voegen

moeten beantwoorden

wil, zal

men voor zulk een vroomheid Maar een dusdanige vroomheid moet men streng bestraffen. uit den weg. Iemand, die zoo spreekt, is in opstand tegen Gods bestel. Toen wij de causae nagingen van dien onzuiveren toestand, vonden we toch, dat die gebrekkige 't Is toestand een gevolg is van Gods ordinantie, in de schepping gegrond, God, die het kind doet opwassen tot man 't is God, die gewild heeft, dat de aan

het

exemplar

Niet zelden gaat

Christi."

;

wedergeborene een

zou

proces

doorloopen.

oordeel over de harten heeft overgelaten. anders, dan morren tegen

God.

Natuurlijk

is

Gods

Wat we dan te doen hebben ? Ook hier hebben, we de bestaande realiteit

te

nabij te

en

op de

oefenen

critiek

hetgeen

erkennen

komen.

te

realiteit

in

den weg

hebben we twee stadiën

Pantheïsme,

Noch Het

het

andere ordinantiën dan

en ons inspannen

te

staat.

Hun

nemen de

om

in

ideaal

het ideaal steeds niet

meer

rekenende met

antipoden, de antinomianen, laten realiteit

onderscheiden, zooals tot

Gods water over Gods akker

dat

het ideaal en de

tusschen

Daarna moeten we met dat

nog handhaaft met betrekking

dale volks-kerk, die

dan

zulke ontevredenen dan

Die ontevredenen grijpen het louter ideaal,

daartegen

althans

God, die aan niemand het

stellen zelf

antinomie

aanvaarden.

het ideaal eenvoudig glippen en

ideaal

Ze

Is

vroom, maar zonde tegen het eerste gebod.

niet

dit

bestel ?

't

Wat doen

zonder meer.

we zagen den

Bij dit laatste

Rome, dat

:

clerus,

laat loopen. Dit is niet

de kerk laat nagisten, wat er gist

in

het

en de syno-

anders

het volksleven.

Labadisme evenwel, noch het Antinomisme mag aanvaard.

ideaal

blijft,

dat de zichtbare kerk

volkomen moet beantwoorden aan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen