Dictaten dogmatiek. Locus de Salute, Ecclesia, Sacramentis - pagina 496

Locus DE Sacramentis.

22

van

andere

begrippen,

Doop

scheidt

zoekt

men een

apart woord.

De naam

en Avondmaal niet af van andere dingen, die ook

nu

(xucrrripiov

[xoa-rnpiov heeten.

Deze twee zijn niet saamgevat onder één generiek begrip, een eenheidsbegrip. Een behoefte om dit te hebben bleef dus bestaan, terwijl de Westersche Kerk met haar woord „Sacrament", dit generieke eenheidsbegrip gevonden had.

De

afleiding.

=

Sacramentum is afgeleid van sacrare diis aliquid vovere. Quid vovetur, kan zijn een persoon, een plaats of een zaak. Uit dit algemeen begrip kan ook een verwijderd begrip voortvloeien, b.v. sacrata lex, een wet, waarvan de overtreding onder de wrake der goden gesteld wordt, zoodat de overtreder diis infernalibus sacratus

is.

Daaruit vloeit

ook voort de beteekenis van het woord „sacrosanctus", wat aanduidt, dat heilig is

geworden door de daad van

sacre du

De

roi,

de l'évêque

etc.

sacrilégus

is

„mentum" duidt een zaak

uitgang

wordt, wat de stam aanduidt

waarmee

datgene,

;

sacratio. (Cf.

ik

dek

;

;

't

fransche

iets

woord „sacre"

Ie

qui legit sacra".)

hij,

aan,

waardoor

tot

het wijst op een instrument.

vestimentum, waarmee

ik kleed

stand gebracht

Zoo ;

is

tegimentum

spirimentum een

ademhalingsorgaan.

Sacramentum is dus, dat, waarmee men iets heiligt sensu activo, niet passivo. Dit woord werd gebruikt allereerst bij het proces. Hadden twee cives van Rome een geschil, en kwamen zij in rechten, dan moesten zij ten bewijze van hun ernst een geldsom deponeeren bij den pontifex maximus. Die het proces verloor, had tegen de goden verkeerd gedaan, ;

was

en

Cf.

De ander ging vrij uit, en haalde zijn ingelegd geld was dus een middel, waardoor men het proces sacreerde.

dat geld kwijt.

Dat geld

terug.

Varro

:

„sacramentum aes

venit in litibus,

sjgnificat"

en

„ea

De naam sacrament

ging allengs ook over op het proces

het

woord

som

ingezet werd.

linge

verbintenis,

§

97,

„se sacramento in scelus aliquod obstrinxit".)

En

wijl

in het burgerlijk

nu

pecunia, quae in indicium

sacramentum a sacro".

de

leven gebruikt werd van

alles,

zelf,

vandaar dat

waarbij een geld-

Zoo werd het gebruikt voor een weddenschap, een onderen ook voor den eed. (Hor, Od. 11. 17; Plinius. Epist. X Romein een eed had, dien elk afleggen moest, heeft de naam „sacramentum" ontvangen. (Cicero de

„krijgseed", sensu praegnante den Officiis.

Lib.

Cap.

I

XI.

„Secundo eum

obligavit sacramento, quia priore,

iure, pugnare non poterat.") Sacramentum heette deze krijgseed, zoowel voor wie hem wie hem afnam sensu passivo et activo.

amisso

;

Nu

het kerkelijk gebruik van het woord.

aflegde, als voor

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen