Dictaten dogmatiek. Locus de Sacra Scriptura, Creatione, Creaturis - pagina 445

§

29

certitudine creationis ex hisioria et ex idea.

De

4.

terrein der Schrift zijn volle bevestiging

ex idea,

d.

w.

z. uit

de onder-

wezen van het eeuwig bestaan van God als louter geestelijk name met bestaande, het van realiteit en uit de onderstelling van de rustende onderstellingen beide van den mensch, en uit de op deze moet Bij loochening der Schepping toch voorstelling van de religie.

stelling

öf materialistisch de kosmos óf idealistisch tot schijn worden herleid, In het eerste geval loochent men als zelf eeuwig worden geponeerd.

de

der dingen,

realiteit

in

het tweede loochent

men God

als geestelijk-

Vandaar dat de overtuiging aangaande de Schepping

eeuwig Wezen. grondslag ligt, en aan geheel de Openbaring der Heilige Schrift ten de creatio van haar religieuze voorstelling onafscheidelijk is. Zonder als

uitgangspunt

alle religie in

is

den laatsten

den zin der Schrift ondenkbaar. De tijd

van geloovige

zijde

aangewend om

pogingen, vooral

in

de creatio los

laten en in de evolutie de oplossing van het wereld-

raadsel

te

einde alzoo de Christelijke belijdenis met de

ten

vinden,

te

rusten dan ook öf jongste hypothese der wetenschap te doen rijmen, öf op gebrek aan op onbekendheid met het wezen der evolutie-leer

Ex

doordenken.

logisch

genomen toch

idea

blijft

neemt men

de creatio even

aan, dat oorspron-

wonderbaar en ondoorgrondelijk, ook al bezwangerde kelijk niet anders geschapen werd dan met kracht

want

bij

die onderstelling

is

stof,

de evolutie niet het uitgangspunt, maar

uitgangsintegendeel een actie, die pas intrad nadat door creatio het

punt gegeven was.

Toelichting. I.

de

Bij

dingen

uit

het verleden

er

bij

zijn

die

men uitteraard voor een unicum. Bij alle overige kan men teruggaan op het getuigenis van menschen,

staat

creatio

maar

geweest,

het

denkbeeld

zelf

van creatio

sluit uit alle

den mensch, die daarna nog pas komen moest. Zelfs alles met één tooverslag tot aanzijn al wilde men zich denken, dat plotseling was geroepen, dan nog zou de mensch niets daaromtrent kunnen testeeren. Op het oogenblik van zijn ontwaken tot bewustzijn vond hij dan toch reeds Van het hoe wist hij dan nog niets af, gelijk zelfs nu heel de wereld klaar. een kind van zijn geboorte niets weet te vertellen. Zoo is dus de Schep-

tegenwoordigheid van

nog

ping met niets anders Rechtstreeksch er

niets

er

wel

van, bij

is

te vergelijken.

gevolg nu daarvan

non

liquet,

geweest.

öf

Het is,

is

we moeten

En dat kunnen

een unicum.

we

dat

öf

moeten zeggen

:

we weten

afgaan op het getuigenis, van wie er

dan maar twee

zijn

:

de «ngelen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen