Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 518

LOCUS DE FOEDEtïÉ.

124

We

Op

is.

aan den mensch gezegd had door Zijn belofte.

niet

De

van

lijn

gedachten,

Gods beeld

volgden,

is

deze

Zich

Doch

:

Het samenleven van

Omdat de mensch naar

een verbondsleven.

is

geschapen, moet dat verbondsleven zich ook reflecteeren

is

Vandaar

van den mensch.

Dientengevolge

foederale.

we

die

Vader, Zoon en Heiligen Geest

leven

bij

het verbondskarakter juist uit de belofte.

blijkt

II.

ware het mogelijk geweest, dat God het wel

zichzelf

maar

Zelf gesloten,

nu

verbond hier duidelijk

zien dus, dat de belofte als merkteeken van het

aanwezig

God

in het

en mensch een

van meetaf het foedus operum geweest. Door

ef

is

tusschen

alle relatie

is

maar in plaats daarvan moet weer een verbondsrelatie, nu van genade komen. Die genade is evenwel onderscheiden in twee stroomingen: de eene geneest niets, maar stuit alleen

den er te

de

echter

val

van het kwaad.

intensiteit

tempering,

tot

niet

bepaald

tot

clameerd,

maar

Daarnaast echter loopt een andere genadestroom,

positief

tot

Dientengevolge

genezing.

deze aardsche bedeeling, de andere stroomt door

Voorts

heid.

eerste relatie verbroken,

die

is

beide wel

zijn

de

eene

het

bij

in

het paradijs begonnen,

andere

de

Noachietisch,

maar bij

is

tot in

de eene

de eeuwig-

eerst later gepro-

het Abrahamietisch

verbond.

Nu

wijst

de paragraaf er verder op, dat zoowel de eerste

strooming een dubbele periode heeft

Het keerpunt

vulling.

de particuliere genade

bij

communis maakt Noach de

is

de incarnatie.

moet maken, aan

eigen

vrijheid

heele

vernieling,

de longaevitas. uit als

hoe

het

En

alleen

zonde gevallen menschelijke geslacht,

in

in

komen kan dan tot algevan Gods genade beboeden kan

de intreding

het eigenaardig karakter dezer periode

nu over decenniën.

door de vermelding, dat er

Ons teven in

tijd

dien

is

op

tijd

we aan God vasthoudende

Ten derde zien het

periode, loopende van

de feiten en experientie

ligt

ten eerste in

Het menschelijk leven strekte zich toen over zooveel eeuwen

menschelijk leven gedurende dien

geslacht,

Bijdegratia

zichzelf overgelaten, niet verder

zoodat

voor zelfverlaging.

de tweede

incisie.

Wat is dan de beteekenis en het karakter dier eerste Adam tot Noach ? De beteekenis is deze, dat ze door duidelijk

als

een van voorbereiding, en een van ver-

:

gedecimeerd.

Ten tweede treedt het

een gepotenzirten vorm, aangeduid

in

reuzen en geweldigen op de aarde waren.

twee deelen van het menschelijke

in die eerste periode de

en het

God verwerpende,

gesplitst naast

elkander en van elkander gescheiden leven, en wel zóó, dat het laatste machtiger blijkt

dan het eerste en

dit

meetrekt

in

zijn

Met dien geheel anderen toestand hangt van

alle

ordening.

Er

is

geen staatsieven.

ongerechtigheid. ten

nauwste samen het ontbreken

Alles drijft

op de verzwakte factoren

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen