Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 174

Locus DE Deo (Pars Prima.)

156

was en

Hem

die

het

zal",

zijn

„is"

gelijk

Zoo ook

„zijn zal".

niet

opeenvolgend, maar

„rj A

y.xi

H"

rz

[We

hoe

„'^py^r y.xl rk'/.sS'.

De

niet.

zelf het begin

zoodat

zijn

bij

aan het

Voor ons volgen de

uitspraak, hier geciteerd, wil

God moeten beginnen

toch niet zeggen, dat wij met

maar dat voor God

en

God

dingen successive op elkander, voor

digen,

alle drie tegelijk,

aan het „was" en beide wederom gelijk

is

en met

God moeten

en het einde identisch

ein-

zijn.

men

zich van ongereformeerde zijde op de Schrift kon hebben we geene dialectische, maar openbaringsvormen, iets wat door vroegere theologen wel eens is vergeten. Wanneer dus de Remonstranten, en vooral de Socinianen, beweerden dat de Schrift de simplicitas Dei niet leerde, dan antwoordden onze vaderen terecht, dat ook de Triniteit niet in dialectischen vorm door de Schrift wordt geleerd. Zeer zeker, de Schrift zegt nergens met zoovele woorden Deus est simplex, maar de zaak komt er in openbaringsvorm zóo overtuigend en helder in voor, dat elke belijdenis feil gaat, die ze loochenen wil of vergeet er mee te rekenen.] zien

beroepen.

nu,

de

In

Schrift

:

C.

Nu

heeft

men tegen

dit alles

de bedenking geopperd, namelijk sinds de

dagen na de remonstranten, dat toch de Personen Gods onderscheiden

lo.

de werkingen,

2o.

de besluiten en

3.

zijn.

[We kunnen

in dit gezelschap Prof. Doedes nog wel even memoreeren. Het anders mijne gewoonte niet, van deze plaats andere hoogleeraren te bestrijden, maar ik heb het ZHGel, in „Ex ungue leonem" publiek gezegd, en dan mag het wel eens. Maar ditmaal wil ik hem wat opbeuren. Onder de tegen-

is

woordige theologen toch zijn er vele van naam en groote verdienste, die het dezen met hem eens zijn. Zelfs een der beste Luthersche theologen,

te

Villmar, heeft de simplicitas Dei bestreden.

neemt eene plaats der eere in onder de theologen van onzen tijd. onze vriend niet. Aan Roomschen ziet hij zelfs nog iets goeds, maar niet aan Calvinisten. Maar dit is Villmars verdienste, dat hij is opgekomen tegen de phrasen in de theologie. Hij zag in, dat de philosophische theologie uit de school van Fichte, Schelling en Hegel geene liefde voor Christus in de ziel kweekte, maar van Hem afvoerde en voor realiteiten phrases bood. Die klanken wierp hij daarom overboord en als een heros greep hij den moed, om èn in zijne dogmatiek èn in zijne ethiek weer een geheel vrij standpunt in te nemen en zich te dompelen in de weelde van het Christelijk leven. Hij heeft alles van den grond af moeten opbouwen. Er is dan ook veel gebrekkigs en Villmar

Hij

is

verkeerds is

in

zijne constructiën.

bestreden

heeft, terwijl hij ze practisch

weer een van velde.

a.

Maar toch

is

hij

een uitstekend denker. En het

alleen door gebrek aan dogmenhistorische kennis, dat

die

in

philosophische phrases

de simplicitas Dei zag er en daarom trok hij er tegen te hij

zijne geschriften belijdt. Hij in,

J

Zeker, die opmerking

is

volkomen

juist.

De opera

cxcuntia, de opera ad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen