Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 934

Locus DE Christo (Pars Tertia).

118

Er 't

tweeërlei recht

is

gerekend).

strafrecht

Tenzij

overtredingen ?

en publiek recht (onder het laatste wordt ook

civiel

:

Waarop rust nu het men de revolutionaire

om

recht

te straffen

voor wets-

theorie wil aannemen,

is

er

geen

ander antwoord op die vraag mogelijk, dan dat overheid en rechter hun recht

om

publiek

het

wortelt

mensch gelegd

Godes;

recht

recht

Vandaar

is.

Hij oordeelt in

't

neer de rechters spreken.

En

in

Waarom

de

2^

ben

ik

plaats

waarom

alleen leert

de

Souvereiniteit

God

het

partij,

82

w.

z.

wan-

dat,

na

recht,

wat

komen,

te

die te kort

neerkomt op contract.

feitelijk

als ik het beloofd

heb en waarom

gedaan wordt, daarbij helpen? M.

bindt een belofte en een contract?

1^

a.

w.

Krachtens den eisch van het zede-

woord misdaad acht en dus ons woord waarachtig van 't civiele recht steunt niet in den mensch, maar

leven, dat schending van ons

moet

Die

blijken.

God

daarin, dat

in

zijde

de conscientie

trouwbreuk veroordeelt.

eischt en

dit

geen conscientie of God, dan zou er ook geen reden

er

de vergadering

in

d.

1)

:

die

spreekt.

civiel

iets

Gods,

de Heilige Schrift: „God staat (Ps.

En evenzoo op den

God.

alleen ontleenen aan

in

midden der Goden."

gehouden

moet de overheid de

lijk

handhaven

te

crimineel

het

breuk

verkeerd

tutela

der

ranselen.

was.

d.

Rechtspraak

in

civiele

heb

maar

De band van

het

gegeven woord wordt

i.

niet het recht

Daarom moet een

overheid.

door de

overheid

erkend worden,

Was

waarom trouw-

zaken geschiedt alleen onder

Ik

overheid.

gemaakt door de treerd

2^

zijn,

den trouwelooze in

zelf af te

rechten eerst bindend

contract altoos eerst geregis-

anders geen actie op

wijl er

komen kan. De klem dus ook van het civiele recht, ligt in de overheid. Waaraan ontleent nu de overheid zelf de macht om een contract uit te wijl God zelf met den mensch in verbond voeren ? Aan het Verbond Gods trad en krachtens dat verbond Gods het breken van zijn woord niet alleen is beleediging van den persoon, met wien men een contract sloot, maar ook van den God des Verbonds. De mensch is geschapen naar Gods beeld; alleen aan dat beeld Gods ontleent hij zijn zedelijke faculteiten ook de trek naar Omdat nu bij recht in den mensch kan dus alleen zijn uit dat beeld Gods.

—

;

alle

afstempeling

van

verschijnselen

zedelijke

in

den

mensch,

niet archetypisch in ons,

zoo

den

mensch de archetype

volgt

daar

maar archetypisch

in

logisch

God

is

uit,

en

in

in

God

is

en de

ook het recht den mensch slechts dat

afgeschaduwd.

Nu

een andere quaestie.

Onze Catechismus en verdere belijdenisschriften behandelen de schuld van den mensch tegenover God in den vorm van betalen cf. Cat. vr. 16: „dat een

mensch,

„dat

hij

zelf

zondaar

zijnde,

niet

konde voor anderen betalen."

de schuld nog dagelijks meerder maakt." enz.

De vraag

is

vr.

12

nu, hoever

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen