Dicaten dogmatiek. Locus de Deo - pagina 508

Locus DE Deo (Pars Altera).

74

ook iets anders waarom men er nadruk op legt. Die reden ligt in de woorden zelf. Deze drie zegenspreuken zijn niet maar een repeteerend parallelisme, maar zij bewegen zich elk in een eigen genadesfeer, die ieder op zichzelf weer overeenkomen met Vader, Zoon en Heilige Geest. Vers 24 wijst ons toch in het „zegenen en behoeden" op de scheppende en voorzienende macht Gods zegen uit de schepping en bewaring uit de voorzie-

dan

;

nigheid, en dit vei plaatst ons dus in de speciale sfeer van actie van

25

Vers

over

zicht

lichten en

u

opgaan

doet

noodig

God den

Vader.

toont ons daarop de tweede sfeer in het „de Heere doe Zijn aange-

in

de

is,

de

zij

van den Zoon, die het

u genadig", de sfeer

duisternis,

barmhartigheid

en

waar ontferming

betoont

dus van de verlossing des zondaars, die

sfeer

licht

in

duisternis en

ellende neerligt, en in

26

vers

krijgen wij dan de derde sfeer in het

:

„de Heere verheffe

zijn

aangezicht

over u en geve u vrede". Dat verheffen van Gods aangezicht vindt dan plaats als

de Heere zich aan ons kennen doet, zich persoonlijk aan ons openbaart,

5

1)

:

en die twee werkingen nu, die openbaring

;

terwijl

Rom. Gods aan den zondaar en dat

de vrede, dien het kind Gods smaken mag, de vrucht

des geloofs

is

(cf.

uitvloeien van vrede, behooren tot de toepassende werking des Heiligen Geestes.

Beschouwen dan

niet te

is

wij

dus die drie onderscheidene zegenspreuken achter elkaar,

ontkennen, dat

P. hier drie onderscheidene soorten van zegen worden uitgesproken, 20.

dit terrein

Vaders,

van zegen ook beantwoordt aan de drie sferen

in het

werk des

des Zoons en des Heiligen Geestes, die van schepping, verlossing en

persoonlijke werking, en 30.

die drie juist in die volgorde staan, waarin

de belijdenis der Triniteit

Op

men de vraag

dien grond heeft

ben wij het recht, dat

te

Daarop antwoordende,

zij

moeten voorkomen, zoodat

er in ligt opgesloten. te stellen:

beschouwen

komen

wij

als

„Is dit bij toeval zoo, of

terug op wat vroeger reeds betoogd

dat de Gereformeerden altoos hebben volgehouden dat, altijd

tevens

bedoelt

al

wat logisch

steeds bewust, en zegt niets

Daarom moet worden 6 en

:

bij

Israël

een

in

te

schakel

Wezen openbaarde.

in

die

woorden

waar God iets ligt

;

Hï\

is

is,

zegt, Hij

Zichzelven

toeval.

erkend, dat

in

22—26 eene Goddelijke ordinantie zonder het dogma als zoodanig uit

scheidingen

heb-

door God zoo bedoeld ?"

deze aangehaalde Schriftuurplaats Num. ligt,

te

die geheel past

spreken, zonder

bij

in

Gods Drieëenheid, persoonlijke onder-

dringen, toch een openbaringstrias uitdrukt, en alzoo voor in

de Openbaring was, waardoor God van lieverlede Zijn

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen