Bladeren
Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 287
college-dictaat van een der studenten
;:
:
§
De
5.
gevolgen der zonde.
A. In Genere.
37
Toelichting.
gekomen, liever
Dogmatieken
meeste
de
In
eerst
eerst
wanneer men hieraan toe is Prof. Kuyper bespreekt wezen der zaak, om daarna op de feiten terug te komen. het gewoonte,
is
de Paradijsgeschiedenis
het
behandelen.
te
Daarom ga vooraf de bespreking van de gevolgen volge de bespreking van de gevolgen der zondQ halve
niet
Seth,
Kaïn,
'm
der zonde in genere, en
genesi. Wij behandelen der-
deze paragraaf de zonde, zooals
zij zich openbaarde in Adam, maar wij denken ons in abstracto een wereld en God; dat de wereld de zonde binnenkwam, en vragen nu wat is daarvan het gevolg?
in
in
enz.:
:
De andere
wijze van handelen, waarbij
Dogmatiek; hiermede Exegese en
niet
is
gezegd,
men met Gen.
dat
3 begint, verwart de
Dogmatiek moet voorafgaan aan
kennisse des Bijbels, dat zou absurd zijn in zich zelf en behoeft
onder ernstige mannen
niet eens weerlegd.
Onze wijze van behandelen bedoelt dan ook niet de Exegese achter te stellen bij de Dogmatiek, maar houdt er rekening mee, dat in de Schrift tweeërlei gevolgen der zonde voorkomen, vooreerst
Adam
van de zonde waren voor veeleer volgt
3
in
staan.
niet
en Eva.
in
genesi wat de speciale gevolgen
Maar hiermee
gevolgen, niet historice
Gen. 3 maar generaliter
in
De gevolgen nu
der zonde in genere moeten
welke waren
voor de verhouding van
10.
zij
verandering brachten In
in
zij
den mensch
eerste geval krijg ik Reatus, in
't
de Bijbel
niet uit,
de heele openbaring.
in
uit
God
tweeërlei oogpunt bezien tot
den mensch,
20.
welke
zelf. 't
tweede geval Macula.
de gevolgen voor het menschelijk geslacht, dan krijg
ik
is
de Openbaring nog een heele reeks van gevolgen, die in Gen. Wij moeten dus eerst nagaan wat de Schrift leert omtrent die
ik het
En behandel
Peccatiim originale.
Rome heeft hierbij onderscheid gemaakt tusschen Reatus culpae et poenae en het Concilie van Trente (6e sessie 30e canon „de Justificatione"), heeft deze meening
dogma verheven.
tot
Deze onderscheiding hangt samen met de de zielmissen en
aflaat,
ernst
in
't
leven
alle
meende
dan dit dit
er
is
te
moeten roepen.
een plaats overhouden, dan kan
meritoria
satisfactio plenaria Christi.
toch
absolutio,
en
leer der
opera meritoria, welke
Immers kan
goede werken, van den
Rome
tot bewaring van den Wil men nu voor deze opera
ik niet
vasthouden aan de
er niets
meer aan toegevoegd.
En waar Rome
wilde
doen, moest ze wel te kort doen aan de satisfactio. op tweeërlei wijze
öf
door
te laten
Het
te
zeggen
:
leer der
heeft Christus alle opera meritoria vervuld,
er ontbreekt iets
aan de satisfactio zelve
of
Ze kan
door ze
niet
schuiven over het geheele terrein.
eerste
beweerde Rome nooit; daarvoor
is
in
haar nog te veel besef
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Printen
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1910
Abraham Kuyper Collection | 1028 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1910
Abraham Kuyper Collection | 1028 Pagina's
