Dictaten dogmatiek. Locus de Providentia, Peccato, Foedere, Christo - pagina 846

;

:

Lücus DE Christo (Pars Tertia).

30

Van de

ambten

drie

ontvangst

—

is

dus de receptieve zijde weggenomen, en waar geen

is

hoe zou daar uitgave (productie) mogelijk

Waar de mensch van God nu

niets

wat

dan

uit,

in

hij

niets

zijn

zijn ?

ontvangt en toch wil uitgeven, geeft

hij

bewustzijn, in zijn hart en voor zijne actie

van Satan en de wereld aan gedachten, booze lusten en krachten ontving.

Met de zonde iDy

nln;

dus

is

en

receptief

Nu

ontstaat er tweeërlei

ie

dat

toch

hij

werkt en doet, alsof er nog ambten waren en zoo

loopt,

ontstaat de doodbloeding en caricatuur in

getoond

wat

:

menschen

's

leven.

van den mensch wierd, nu de mogelijkheid

er

Dus moet aan-

om

nln>

i2V

te

wegviel.

zijn,

God

dat

2"=

kwam om Nu

maakte,

is

ambt over

het

van

het

cere van Zijn

Wij

zagen

;

't

oogenblik, dat de mensch

ambt van den Christus rechtstreeks

men moet aannemen

of

ambt meer geweest is, wat werk zou gehad hebben. tot

dusver,

viel,

Christus

nemen.

te

het duidelijk, hoe het

menschelijke natuur ning

toch zijn ambt geen oogenblik onbediend bleef

dat

moet aangetoond, hoe op

dus

en

om

de mogelijkheid afgesneden

actief

te zijn.

dat het

ambt

in

inzit

dat er na de zonde geen bedie-

niet kan,

omdat God anders geen

de menschelijke natuur gegrond

en dat de bediening van het ambt door de zonde onmogelijk werd, thans

aan

wij

de

in

is

zijn

dat deel der paragraaf toe, dat luidt: tengevolge van de zonde ont-

aardde het ambt deels

in

zondige caricatuur, sleepte zich deels

een schim

als

voort en hield voor een deel op.

Het ambt

III.

den val

verklaren het

bloeit na,

maar

alleen door genade.

de menschelijke natuur gezien wordt

in

dat

;

nooit wat na

gerekend buiten de Alomtegenwoordigheid Gods. Wel

is

gewoonlijk

Men moet

als uit die menschelijke natuur

aldus voor

:

als

een

boom wordt omgehouwen, dan

stelt

men

bloeit

de

stam nog een tijdlang na en zoo bloeit ook de menschelijke natuur na omgekapt te het

dan

zijn

ambt

in

nu reeds 60 eeuwen na, doch dat

menschen" om

blijfselen

bouwt

in

den

zich heen en

mensch,

dan

er eindelijk een geheel

het Christendom.

weg waregegaan, men ziet op al de

Neen

—

er

in

men

maakt

leert

niet.

Als

dan van de vonken en de over-

men de

overblijfselen

goeden mensch mee op. Dat nu moet beleden,

overgelaten had, de mensch

gevaren. Zie het

de

onzin. Als b.v. de nabloeiing van

zou het zin hebben, maar dat bedoelt men

„lieve

zelf

is

den mensch twee of drie eeuwen geduurd had en dan

in

dat, indien

al

grooter en

staat tegenover

God de mensch aan

een zeer snel proces ten verderve zou

zich zijn

Kaïn's broedermoord en ten tijde van den zondvloed, toen

algemeene verbastering zoo was toegenomen, dat wij ons van die bestia-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen